Σκόρπιες σκέψεις · Φιλία

Ένας απλός κόσμος…

Είχα κάποτε μια φίλη. Ήμασταν πολύ δεμένες, σαν αδερφές. Ζούσαμε σε διαφορετικές πόλεις. Έπειτα από αρκετά χρόνια φιλίας και για λόγους σοβαρούς η φιλία μας έλαβε τέλος. Μητέρες και οι δύο, οι κόρες μας είχαν γνωριστεί, είχαν ξεκινήσει ακόμα και εξ αποστάσεως να γνωρίζουν η μια την άλλη. Έπειτα σε δικό μου ταξίδι στην δική της πόλη πήρα… Continue reading Ένας απλός κόσμος…

Σκόρπιες σκέψεις

Ευχές & Ευχαριστώ!

Η τελευταία καταχώρηση του 2014!Εχτές το βράδυ κοίμιζα τις κόρες μου. Η Νεφέλη κοιμήθηκε αμέσως και χρειάστηκε να ξαπλώσω δίπλα στην Αλεξάνδρα μέχρι να κοιμηθεί. Καθώς είμαστε ξαπλωμένες η μια δίπλα στην άλλη γύρισε και έβαλε και τα δυο της χεράκια γύρω από το λαιμό μου, αγκαλιάζοντάς με σφιχτά. Το κάνει συχνά αυτό αλλά εχτές το ένιωσα κάπως… Continue reading Ευχές & Ευχαριστώ!

Σκόρπιες σκέψεις

Ένας διδακτικός μήνας!

Ο φετινός Οκτώβριος ήταν ένας από τους πιο συναρπαστικούς και διδακτικούς μήνες της ζωής μου! Έγιναν πολλά: επιτυχίες επαγγελματικές, αναθεωρήσεις προσωπικές και πολλά πολλά ακόμα που θα χρειαζόμουν μήνες για να επεξεργαστώ και να αναλύσω.Τα highlights του μήνα ήταν φυσικά τα 2 γενέθλια της οικογένειάς μας – στις 18 της Αλεξάνδρας μου (έκλεισε τα 4)… Continue reading Ένας διδακτικός μήνας!

Σκόρπιες σκέψεις

Ένας ταλαντούχος άνθρωπος…

Άργησα να κοιμηθώ εχτές το βράδυ…πέσαμε αργά και λίγο πριν κλείσουμε τα φώτα με φώναξε ο Νίκος για να μου πει πως διάβασε στο Facebook ότι πέθανε ο Robin Willams. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν ότι επρόκειτο για κάποια φάρσα από τις γνωστές που εμφανίζονται κατά διαστήματα στο Internet.Όταν είδα όμως την είδηση να αναπαράγεται από τα μεγαλύτερα… Continue reading Ένας ταλαντούχος άνθρωπος…

Σκόρπιες σκέψεις

Γιαγιάδες…οι "άλλες" μητέρες

Ένα κείμενο που έγραψε μια φίλη για τη γιαγιά της που την έχασε πριν από 2 χρόνια στάθηκε η αφορμή για αυτό το κείμενο. Τι παράξενο είναι το πόσο εμπνέεσαι από στιγμές που δεν το περιμένεις. Άφησα λοιπόν για λίγο στην άκρη τη δουλειά και άρχισα να γράφω πριν ξεχάσω όλες αυτές τις σκέψεις και… Continue reading Γιαγιάδες…οι "άλλες" μητέρες

Σκόρπιες σκέψεις

Μια ανάμνηση από το χρονοντούλαπο..

Κάθισα να δουλέψω και αποφάσισα να βάλω μουσική…Ανάμεσα στα τραγούδια που έπαιζαν από την playlistτου Youtubeήταν το Letmeloveyouthisway του James Ingram. Μόλις άκουσα τις πρώτες νότες σταμάτησα. Ανέβασα την ένταση και έκλεισα τα μάτια μου. Κατάλαβα πως ένα πλατύ χαμόγελο είχε ζωγραφιστεί στο πρόσωπό μου. Και μια εικόνα ξεπήδησε από το χρονοντούλαπο των αναμνήσεών μου. Είμαι 15-16… Continue reading Μια ανάμνηση από το χρονοντούλαπο..

Για εργαζόμενες μαμάδες · Σκόρπιες σκέψεις

…Επειδή είμαι γυναίκα!

Μου αρέσει που είμαι γυναίκα. Πάντοτε μου άρεσε. Πάντα θαύμαζα τις γυναίκες πολύ περισσότερο από τους άντρες γιατί το να γεννηθείς γυναίκα σημαίνει πως πρέπει να παλέψεις περισσότερο για να κατακτήσεις όλα όσα για τους άντρες θεωρούνται ακόμα και σήμερα δεδομένα. Είμαι υπερήφανη που είμαι γυναίκα για πολλούς λόγους. Γιατί μέσα μου κυριαρχεί το συναίσθημα,… Continue reading …Επειδή είμαι γυναίκα!

Σκόρπιες σκέψεις

Ευλογημένος τόπος…

Μέρες τριγυρίζω στο μυαλό μου αυτό το κείμενο αλλά δεν μπορώ με κανέναν τρόπο να το βάλω σε μια σειρά. Έτσι παράτησα την πολύ σκέψη και αποφάσισα να κάνω αυτό που ξέρω να κάνω καλύτερα…απλά να γράψω. Δεν ντράπηκα ποτέ στη ζωή μου που είμαι Ελληνίδα. Ακόμα και σήμερα μετά από όλα όσα έχουμε περάσει… Continue reading Ευλογημένος τόπος…

Σκόρπιες σκέψεις

Λίγο πριν το 2013…

Διαβάζοντας το κείμενο που είχα γράψει πέρσι τέτοια μέρα σκέφτομαι χαμογελώντας πως οι σκέψεις-υποσχέσεις μου για το 2012 στην πλειοψηφία τους πραγματοποιήθηκαν: «Θα περνάω περισσότερο χρόνο με τα παιδιά μου: …..Περισσότερος χρόνος, περισσότερα παιχνίδια, περισσότερες αγκαλιές, ακόμα περισσότερες στιγμές για να δημιουργήσουμε ακόμα περισσότερες αναμνήσεις!» Ναι, νομίζω πως το 2012, τουλάχιστον από τον Μάρτιο και μετά… Continue reading Λίγο πριν το 2013…

Σκόρπιες σκέψεις

Ευχες!

Χρόνια πολλά! Ο άντρας μου λέει πως είναι καλύτερα να ευχόμαστε Χρόνια Καλά αντί για Χρόνια Πολλά. Εγώ σας εύχομαι και τα 2!Φέτος είναι παράξενα Χριστούγεννα. Τόσα άλλαξαν τον τελευταίο χρόνο… τόσα πολλά. Δεν είναι όμως ακόμα η ώρα για τον απολογισμό της χρονιάς που πέρασε. Αυτό είναι άλλο post.Τα κορίτσια μου κοιμούνται ήρεμα. Σήμερα ήταν μια ήρεμη ημέρα…Φέτος τα Χριστούγεννα ονειρευόμουν πως δεν θα ήμουν εδώ αλλά κάπου αλλού. Δεν το βάζω κάτω όμως. Προσπαθώ και παλεύω κάθε μέρα και ξέρω πως στο τέλος θα τα καταφέρουμε και το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα.Προς το παρόν επιμένουμε και παίρνουμε δύναμη από τα δυο γλυκά προσωπάκια που μας χαμογελούν κάθε μέρα, τα παιδιά μας. Η Αλεξάνδρα φέτος αντιλαμβάνεται απόλυτα το νόημα αυτής της γιορτής, περιμένει με αγωνία τα δώρα της από τον Άγιο Βασίλη και συμμετέχει σε όλα. Η Νεφέλη  μεγάλωσε υπερβολικά νομίζω. Την κοιτάζω και δεν το πιστεύω. Και όταν το βράδυ την ώρα που φοράει τις πυτζάμες της με αγκαλιάζει και μου λέει «μανούλα μου, δεν θέλω να σε χάσω ποτέ» κι εγώ  γίνομαι κομμάτια! Της υπόσχομαι πως δεν θα με χάσει ποτέ κι ας ξέρω… Continue reading Ευχες!