Αλεξάνδρα · Γιορτάζουμε

Χρόνια Πολλά Μπισκοτάκι!

Μικρό μου μπισκοτάκι, πέρασαν κιόλας 2 χρόνια από την μαγική στιγμή εκείνη που σε ακούμπησαν πάνω στην καρδιά μου αν και είχες ήδη φωλιάσει εκεί μέσα πολύ πριν γεννηθείς. Πέρασαν 2 ολόκληρα χρόνια από εκείνο το ξημέρωμα της 18ης Οκτωβρίου του 2010 που σε έσφιξα για πρώτη φορά στην αγκαλιά μου, που ανταλλάξαμε το πρώτο… Continue reading Χρόνια Πολλά Μπισκοτάκι!

Αλεξάνδρα

Ανακαλύπτοντας το παιχνίδι

πείμε – περίμενε ομί- ψωμι άκα – κούκλα άκα πείμε – κούκλα περίμενε Επειδή είναι μονίμως με την αδερφή της έχω ελάχιστες ευκαιρίες να απολαύσω το παιχνίδι της όταν είναι μόνη της…σήμερα είναι μια από αυτές τις ημέρες είναι καγιέ ;- τι είναι καλέ; (γράφω καλέ καθώς τα λέει..τι να κάνω η μάνα;;;) για πεχις… Continue reading Ανακαλύπτοντας το παιχνίδι

Αλεξάνδρα

Πρώτη μέρα στον παιδικό σταθμό

Είπα να περιμένω να περάσουν και οι 3 μέρες προσαρμογής στον Παιδικό Σταθμό για να γράψω ένα post για το θέμα, αλλά δεν κατάφερα να κάνω υπομονή.  Το μικρό μου κοιμήθηκε σήμερα το μεσημέρι κουρασμένο. Ήταν μεγάλη μέρα για εκείνη. Ήταν μεγάλη μέρα και για μένα. Πίστευα λανθασμένα για μια ακόμα φορά πως θα περνούσα… Continue reading Πρώτη μέρα στον παιδικό σταθμό

Αλεξάνδρα

Ενα μικρο βραδυνο μπανιο στη θαλασσα

Ειπα οτι θα γραψω γι’αυτο. Ειπα στον εαυτο μου οτι δεν θα ξεχασω και θα κρατησω αυτην την αναμνηση για παντα στην καρδια και το μυαλο μου. Υποσχεθηκα οταν ξεκινησα αυτο το blog οτι θα γραφω οσο πιο συχνα μπορω αλλα τελευταια νιωθω την αναγκη να γραφω μονο οταν νιωθω οτι εχει αξια. Και αποψε… Continue reading Ενα μικρο βραδυνο μπανιο στη θαλασσα

Αλεξάνδρα · Για εργαζόμενες μαμάδες

Με τη μαμά μου στο σπίτι…

Καλησπέρα σας…είμαι η Αλεξάνδρα. Είμαι σχεδόν 18 μηνών και μια και δεν μπορώ ακόμα να μιλήσω ή να γράψω ζήτησα από τη μαμά μου να το κάνει για μένα μια και εκείνη ξέρει καλά όλα όσα τριγυρνούν στο μυαλουδάκι μου (είναι άλλωστε η μαμά μου και η μαμά τα ξέρει όλα, έτσι δεν είναι;;;). Από… Continue reading Με τη μαμά μου στο σπίτι…

Αλεξάνδρα · Γιορτάζουμε

Ο πρώτος σου χρόνος…

Ακόμα και αν είχα στη διάθεσή μου μέρες ολόκληρες δεν θα έφταναν για να περιγράψω τα συναισθήματα αυτής της ημέρας. Πριν από ακριβώς έναν χρόνο ήρθες στη ζωή μου και άλλαξες τα πάντα. Από εχθές το βράδυ «παίζω» ξανά και ξανά στο μυαλό μου κάθε στιγμή της ημέρας αυτής, κάθε πόνο, κάθε λέξη, κάθε σκέψη… Continue reading Ο πρώτος σου χρόνος…

Αλεξάνδρα

Αλεξάνδρα μου!

Η πρώτη σου ονομαστική γιορτή…και πέρσι τέτοια εποχή τριγυρνούσες μέσα στην κοιλιά μου και προγραμμάτιζες την έξοδό σου στον κόσμο! Αλεξάνδρα μου! Γλυκό μου, χαμογελαστό, θαρραλέο, ακούραστο μωρό μου. Πως να σου περιγράψω τι νιώθω κάθε φορά που μου χαμογελάς, κάθε φορά που κάνεις και κάτι νέο!…ναι, ξέρω ίσως να σκέφτεσαι πως επειδή ήρθες δεύτερη… Continue reading Αλεξάνδρα μου!

Από πείρα · Αλεξάνδρα

Μπουσουλώντας!

Το έγραψα στο facebook αλλά το γεγονός αυτό αξίζει νομίζω μια ειδική αναφορά και στο Blog. Το να παρακολουθώ τις τελευταίες ημέρες το Αλεξανδράκι μου να μπουσουλάει μέσα στο σπίτι και να με ακολουθεί όπου πηγαίνω είναι μια εμπειρία μοναδική. Ναι, την έζησα και με την Νεφέλη αλλά αυτή τη φορά μοιάζει σαν να είναι… Continue reading Μπουσουλώντας!

Αλεξάνδρα

9 μήνες μαζί

Τα ξημερώματα της 18ης Οκτωβρίου του 2010 κατά τις 2.15 με έπιασε ένα περίεργος πόνος. Ήμουν ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου και αν και ήταν διαφορετικός πόνος από ότι συνήθως δεν έδωσα σημασία. Πέρασε ένα τέταρτο και ακολούθησε και δεύτερος πόνος…μπα, σκέφτηκα, η ιδέα μου είναι. Τρίτος πόνος στις 2.45 και κατάλαβα πως κάτι δεν πήγαινε… Continue reading 9 μήνες μαζί

Αλεξάνδρα

Ένα απόγευμα στη θάλασσα!

Όταν σε χτυπάνε απανωτά οι παιδικές ασθένειες αυτά παθαίνεις…κάνεις καιρό να γράψεις. Είμαι όμως πάλι εδώ, μετά από ένα πολύ πολύ όμορφο Σαββατοκύριακο γεμάτο υπέροχες αναμνήσεις.  Το Σάββατο το απόγευμα πήρα την Αλεξάνδρα, την έβαλα στο καρότσι της και κατεβήκαμε στην παραλία. Έστρωσα κάτω μια πετσέτα και καθίσαμε παρέα. Της έμαθα να πετάει πετρούλες, της… Continue reading Ένα απόγευμα στη θάλασσα!