Αλεξάνδρα · Γιορτάζουμε

7 χρόνια αγάπης!

Λατρεμένο μου Αλεξανδρινό, γλυκό μου Αλεξανδράκι,

αυτό το κείμενο είναι για σένα. Ίσως μια μέρα να το διαβάσεις και να χαμογελάσεις ή να σκεφτείς «πόσο τρελή μάνα είχα!». Όπως και να’χει δεν μπορώ με τίποτα να αφήσω αυτή τη μέρα να περάσει χωρίς ένα κείμενο αφιερωμένο στην αφεντιά σου, που 7 ολόκληρα χρόνια τώρα κάνει τη ζωή μου ομορφότερη, δυσκολότερη, προκλητικότερη, συναρπαστικότερη.

Αγαπημένο σου θέμα συζήτησης είναι η ιστορία της γέννησής σου…πως ήρθες στον κόσμο, πως νιώσαμε, που ήταν κάθε μέλος της οικογένειας εκείνη τη στιγμή, τι κάναμε, τι συνέβει την ημέρα που σε φέραμε σπίτι.. «Μαμά, τι έκανα όταν με φέρατε σπίτι και είδα τη γάτα μας; Την αγάπησα αμέσως;» με ρώτησες πρόσφατα και με έπιασαν τα γέλια. Σου απάντησα πως ήσουν πολύ μωρό για να καταλάβεις την ύπαρξη της γάτας μας αλλά πως εκείνη σε αγάπησε αμέσως! Που να ήξερε η κακομοίρα τι θα τραβούσε από σένα!!!

Αχ, δεν έχω πια λόγια…σαν χαλασμένος δίσκος είμαι κάθε φορά που μιλάω για σένα. Ξέρω πόσο σου αρέσει να ακούς πόσο υπέροχη είσαι! Έκλεψες την καρδιά μου από την πρώτη στιγμή που κατάλαβα πως μεγάλωνες μέσα μου αλλά όταν τελικά έφτασες στην αγκαλιά μου η λέξη «αγάπη» πήρε άλλη διάσταση, και ας ήσουν το δεύτερο παιδάκι μου. Η στιγμή που σε αντίκρισα για πρώτη φορά δεν διέφερε σε τίποτα από τη στιγμή που αντίκρισα για πρώτη φορά τη μεγάλη σου αδερφή. Ήξερα πως ήσουν το ίδιο σημαντική και το ίδιο πολύτιμη για μένα.

Από τότε πέρασαν 7 ολόκληρα χρόνια σαν σήμερα. Νομίζω πως αν κάποιος προσπαθήσει να σε περιγράψει μια λέξη μόνο θα έρθει στο μυαλό του: Χαμόγελο! Ήσουν και είσαι το πιο χαμογελαστό παιδί του κόσμου. Επίσης είσαι και ένα από τα πιο ευαίσθητα (έτοιμο το έχεις το δάκρυ) και ας κρύβεσαι πίσω από το δυναμισμό σου! Χαίρομαι που και οι γύρω μας βλέπουν σε σένα όσα βλέπω κι εγώ. Η δασκάλα σου φέτος μου είπε (όπως και πέρσυ) πως και μόνο που βλέπει το χαμόγελό σου και την καλή σου διάθεση κάθε πρωί που μπαίνεις στην τάξη φτιάχνει η μέρα της! Με το ίδιο χαμόγελο πας και με το ίδιο χαμόγελο επιστρέφεις.

Δεν ξέρω τι θα συμβεί στο μέλλον και δεν ξέρω τι μας επιφυλάσει το αύριο…ξέρω μόνο πως αν και δεν θέλω και πολύ να μεγαλώσεις, από την άλλη, ανυπομονώ να σε δω γυναίκα ολόκληρη. Όλος ο κόσμος ξέρει πως σε φωνάζω «μπέμπα». Τις προάλλες με ρώτησες αν όταν γίνεις μεγάλη γυναίκα θα σε φωνάζω ακόμα έτσι και σου απάντησα, χωρίς δισταγμό, ναι! Θα είσαι πάντα η μπέμπα μου, όσο μεγάλη και αν γίνεις!

Αχ να υπήρχαν λόγια να σου περιγράψω πως νιώθω κάθε φορά που τυλίγεις τα χεράκια σου γύρω από το λαιμό μου…να υπήρχαν λόγια να σου περιγράψω αυτήν την αγάπη που έχω μέσα μου για σένα… Προσπαθώ κάθε μέρα να σου το δείχνω με κάθε αγκαλιά μου, κάθε μου φιλί, κάθε μας κουβέντα. Γιατί δεν υπάρχουν λόγια πια…μόνο εκείνο το κούνημα του κεφαλιού δεξιά-αριστερά που κάνουμε κι εγώ και ο μπαμπάς σου κάθε φορά που σε κοιτάζουμε. Ειδικά ο μπαμπάς σου , νομίζω πως συμπεριφέρεται μόνιμα σαν να σε βλέπει για πρώτη φορά..έτοιμος να σου ορμήσει για μια ακόμα αγκαλιά, ένα ακόμα φιλάκι!

Το μόνο που ονειρεύομαι για σένα είναι να είσαι γερή και ευτυχισμένη. Δεν θέλω τίποτα άλλο. Δεν θέλω αυτό το χαμόγελο να σβήσει ποτέ από το πρόσωπό σου. Αν είχα τη δύναμη να σε προστατέψω από κάθε πόνο θα το έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη. Ξέρω πως πρέπει να συμβιβαστώ με το γενονός ότι μεγαλώνεις, ότι γίνεσαι κορίτσι πια, ότι μια μέρα θα γίνεις έφηβη και μετά ενήλικας και…τι θα κάνω μετά εγώ, μου λες;

Μπέμπα μου πανέμορφη, το έχω πει πολλές φορές και δεν θα σταματήσω να το λέω ως την τελευταία μου ανάσα..εσύ άλλαξες τα πάντα για μένα. Όταν αναγκάστηκα να σε αφήσω 2μιση μηνών μωράκι για να δουλεύω ως τις 8 κάθε βράδυ, όταν δεν σε προλάβαινα ξυπνια..τότε άλλαξαν για μένα όλα. Εξαιτίας σου αποφάσισα να αλλάξω τη ζωή μου ολόκληρη, τη δουλειά μου, τη νοοτροπία μου…τα πάντα. Ο δικός σου ερχομός με έκανε να αλλάξω πραγματικά.

Ίσως γιατί ήσουν πιο ζόρικη (γιατί ήσουν σίγουρα). Ίσως γιατί εγώ δεν άντεχα άλλο μακριά από εσένα και την αδερφή σου. Ίσως γιατί καθώς μεγαλώνουμε οι προτεραιότητες αλλάζουν και αυτές προς πιο σημαντικά, ουσιαστικά πράγματα στη ζωή μας. Πόσο εύχομαι να καταλαβαίνεις πόσο σ’αγαπάμε, πόσο σημαντική είσαι για όλους μας, πόσους ανθρώπους έχεις γύρω σου που σε λατρεύουν όσο τιποτα στον κόσμο. Πόσο εύχομαι μεγαλώνοντας να παραμείνεις αισιόδοξη, να κοιτάς πάντα το ποτήρι μισογεμάτο και να παλεύεις για όλα όσα ονειρεύεσαι.

Είμαι ήσυχη που ξέρω πως θα έχεις πάντα την αδερφή σου. Οι δυο σας είστε τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα επιτεύγματά μου, τα δυο σημαντικότερα πλάσματα στη ζωή μου. Θέλω να αγαπιέστε για μια ζωή, να μεγαλώνετε παρέα, να σας χαζεύω καθώς συζητάτε, καθώς μοιράζεστε τις ζωές σας η μια με την άλλη.

Σήμερα κλείνεις τα 7 μπέμπα μου! 7 χρόνια που κύλησαν σαν νεράκι. Δεν έχω προλάβει να καταλάβω πότε μεγάλωσες τόσο. Νιώθω πως απλά γύρισα για μια στιγμή το βλέμμα μου αλλού και όταν σε ξανακοίταξα είχαν περάσει 7 ολόκληρα χρόνια. Είμαι τόσο μα τόσο υπερήφανη για σένα…για το χαμόγελό σου, την αισιοδοξία σου, το πείσμα σου, τη δυναμικότητά σου, την ενσυναίσθηση με την οποία αντιμετωπίζεις κάθε πλάσμα γύρω σου, την αγάπη που χαρίζεις σε όλο τον κόσμο…

Σε αφήνω τώρα γιατί αν συνεχίσω δεν θα έχει τελειωμό το κείμενο αυτό! Χρόνια σου πολλά μπέμπα μου!

Σε λατρεύω!

Η μαμά σου

Birthday-Cake-and-Candles_INSERT_iStock_000018993447Small

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s