Γιορτάζουμε · Νεφέλη

Γράμμα στην κόρη μου

Σ’αγαπώ…μόνο αυτό θέλω να σου πω. Κάθε φορά που σε αγκαλιάζω σου το λέω αλλά δεν νομίζω πως είναι αρκετό. Δεν ξέρω αν μπορείς να νιώσεις όσα νιώθω εγώ γιατί ξέρω πια πως η αγάπη μιας μητέρας για το παιδί της δεν μπορεί να μπει σε λόγια. Τίποτα σε αυτόν τον κόσμο δεν είναι σημαντικότερο για μένα από εσένα. Τίποτε δεν με κάνει να νιώθω έτσι. Τίποτε δεν συγκρίνεται με τη στιγμή που πρωτοσυναντηθήκαμε. Καμία λέξη, καμία πρόταση δεν μπορεί να εκφράσει αυτό που νιώθω για σένα.

Ο τελευταίος χρόνος μας  μαζί ήταν γεμάτος προκλήσεις για μένα. Μεγάλωσες πολύ. Μεγάλωσες απότομα. Είσαι ήδη 8 χρονών αλλά το μυαλό σου λειτουργεί σαν να ήσουν 13. Μέχρι πριν από ένα χρόνο μπορούσα να προβλέψω τις κινήσεις σου, τη συμπεριφορά σου. Φέτος άλλαξες, μεγάλωσες, ανεξαρτητοποιήθηκες. Εκφράζεις αυτό που θέλεις με τόση σιγουριά και βεβαιότητα που συχνά τρομάζω. Έχεις αλλάξει σε ένα πλάσμα που αμφισβητεί τα πάντα αλλά με έναν μαγικό τρόπο όταν επιστρέφεις στην αγκαλιά μου γίνεσαι ξανά το μωρό μου.

Σ’αγαπώ. Δεν ξέρω τι άλλο να σου γράψω. Σ’αγαπώ με κάθε κομμάτι του εαυτού μου και της ψυχής μου. Κάθε φορά που σε κοιτάζω σκέφτομαι πως ο χρόνος περνάει τόσο γρήγορα κι εσύ μεγαλώνεις τόσο γρήγορα και δεν ξέρω αν φτάνει για να προλάβω να κάνω μαζί σου και να σου πω όλα όσα σκέφτομαι.

Θέλω να ξέρεις, όταν μια μέρα θα διαβάσεις αυτές τις γραμμές, πως κάνω το καλύτερο που μπορώ. Θέλω να ξέρεις πως είμαι τόσο μα τόσο υπερήφανη για σένα. Είμαι υπερήφανη για το πόσο δυναμική είσαι, πόσο διαφορετική από τα παιδιά της ηλικίας σου, για τις επιλογές σου, για κάθε σου μικρή νίκη, κάθε σου «θέλω».

Μεγάλωσες και δεν με αναζητάς με την ίδια συχνότητα που το έκανες παλιά. Θέλεις την ανεξαρτησία σου, την ησυχία σου. Εκείνες τις στιγμές όμως που είμαστε οι δυο μας, που μου μιλάς, που συζητάμε, που μοιραζόμαστε όνειρα και σκέψεις καταλαβαίνω πως όσο και να μεγαλώσεις θα γυρνάς πάντα εδώ…στην αγκαλιά μου. Γιατί μπορεί να είσαι το μεγάλο μου κορίτσι μας αλλά θα είσαι πάντα το μωρό μου.

Δεν θα άλλαζα τίποτα πάνω σου. Στα μάτια μου είσαι απλά τέλεια. Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορείς να κάνεις για να το αλλάξεις αυτό. Απολύτως τίποτα. Ακόμα και όταν μαλλώνουμε, όταν παίρνω τον αυστηρό μου ρόλο, όταν δεν σου αφήνω περιθώρια…ακόμα και τότε στα μάτια μου είσαι τέλεια. Γιατί είσαι πάντα εκείνο το μωρό που ήρθε στον κόσμο για να με λυτρώσει από την απώλεια, για να με κάνει μαμά και να μου χαρίσει το μεγαλύτερο δώρο..την αγάπη που μας δένει και θα μας δένει για πάντα.

Μη μου θυμώνεις όταν γίνομαι αυστηρή. Μη νευριάζεις και μην απογοητεύεσαι. Έτσι είναι η ζωή μας, η ζωή κάθε παιδιού και κάθε μαμάς. Όταν μου λες «είναι άδικο» ξέρω πως έχεις δίκιο μα δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά. Πρέπει να μάθεις, για να είναι η ζωή λίγο πιο αντιμετωπίσιμη, λίγο πιο εύκολη, λίγο πιο όμορφη παρακάτω.  Όλα όσα κάνουμε κι εγω και ο μπαμπάς σου αυτό το στόχο έχουν…την ευτυχία σου.

Θα σε ακολουθήσω όπου και αν με οδηγήσεις. Ξέρω πως δεν σου φαίνεται αυτή τη στιγμή αλλά το τιμόνι το κρατάς εσύ κι εμείς πάμε όπου μας πας εσυ. Αυτή είναι η ομορφιά του να είσαι γονιός. Κάθε μέρα είναι διαφορετική από την προηγούμενη, κάθε προορισμός είναι κάτι νέο που πρέπει να ανακαλύψουμε παρέα. Εσύ όμως είσαι στο τιμόνι και κανείς δεν θα το πάρει ποτέ από τα χέρια σου.Εσύ αποφασίζεις για όλα και εμείς ακολουθούμε ελπίζοντας πως με κάθε μας κίνηση κάνουμε την πορεία σου λίγο πιο εύκολη..

Σ’αγαπώ.

Το μόνο που λαχταρώ είναι να είσαι ευτυχισμένη. Είναι δύσκολο να προσαρμοστώ στα θέλω σου όταν δεν συμφωνούμε αλλά σου υπόσχομαι πως θα τα καταφέρω. Δεν θα είσαι ποτέ μόνη σου. Δεν θα χρειαστεί να αντιμετωπίσεις καμία πρόκληση μόνη σου γιατί θα είμαι πάντα εδώ. Και κανείς μα κανείς δεν θα μπορεί να σε «ρίξει» γιατί θα είμαι εκεί να σου θυμίζω πόσο δυνατή είσαι.

Όταν καμιά φορά αγχώνομαι για το μέλλον, για τη ζωή σου, για το άγνωστο που έρχεται θυμάμαι πόσο πιο δυνατή είσαι από εμένα. Θυμίζω στον εαυτό μου πως αν σου έχω εμπιστοσύνη όλα θα πάνε καλά. Σκέφτομαι διαρκώς πως δεν είναι εγώ τι θέλω για σένα αλλά εσύ τι θέλεις για τον εαυτό σου.

Είναι αστείο κατά κάποιο τρόπο ξέρεις…πως τελικά μεγαλώνοντας γινόμαστε όλο και περισσότερο σαν τους γονείς μας. Προσπαθούμε τόσο να ξεφύγουμε από κάποια πράγματα αλλά είναι τόσο βαθιά ριζωμένα μέσα μας πια που χρειάζεται πραγματικό αγώνα για να διαφοροποιηθούμε. Όταν όμως μας έχουν δώσει απεριόριστη αγάπη και τρυφερότητα την κουβαλάμε και αυτήν μαζί μας και την δίνουμε με τη σειρά μας κι εμείς στα παιδιά μας…

Δεν φαντάστηκα ποτέ – όταν γεννήθηκες – πόσα πράγματα θα ζούσα μαζί σου, σε πόσα ταξίδια θα με έπαιρνες μαζί σου. Τώρα ξέρω πως έχουμε ακόμα πολλά να δούμε και να ζήσουμε παρέα. Ξέρεις γιατί; Γιατί τίποτα δεν θα μπορέσει ποτέ να μας χωρίσει. Τίποτε δεν θα μπορέσει ποτέ να σπάσει το δεσμό που έχουμε εμείς οι δυο.

Σήμερα είναι η γιορτή σου….η καλύτερη ευκαιρία για μένα να σου γράψω αυτές τις λέξεις.

Χρόνια σου πολλά λοιπόν κορίτσι μου. Χρόνια σου πολλά Νεφελούμπα μου υπέροχη.

Σε λατρεύω

Η μαμά σου

Advertisements

4 thoughts on “Γράμμα στην κόρη μου

  1. Υπέροχες σκέψεις , συγκινητικές σκέψεις και ξέρω πως είναι και βαθιά αληθινές….γιατί σε ξέρω…μακάρι όλες οι μανούλες να στέκονται δίπλα και «πίσω» από τα παιδιά τους με μόνο μέλημά τους την ασφάλεια…..να το χαίρεστε το Νεφελάκι σας φιλενάδα….να είναι πάντα υγιές και όπως επιθυμεί!!!!!!!!!!!!

    Μου αρέσει!

  2. Σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου η ζωή της να είναι πάντα χσρ8ύμενη και πολύχρωμη!Και να μην σβήσει ποτλε από το προσωπό της αυτό το υπέροχο χαμόγελο!Να μου την φιλήσεις γλυκά!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s