Νεφέλη · Σκόρπιες σκέψεις

Εσείς ακούτε;

Σήμερα νιώθω λίγο εκτός τόπου και χρόνου. Λίγο άρρωστη, λίγο κουρασμένη, λίγο απ’όλα και μόλις πέρασα 2 ώρες κάνοντας μάθημα Μαθηματικών στην μεγάλη μου κόρη.

Σκέφτομαι κάτι που μου έλεγε πάντα ο μπαμπάς μου, πως όσο μεγαλώνουν τα παιδιά μεγαλώνουν και τα προβλήματα. Είχε δίκιο τελικά…έτσι είναι. Δεν ξέρω αν πρόκειται ακριβώς για προβλήματα αλλά σίγουρα οι προκλήσεις μεγαλώνουν. Το σχολείο από μόνο του είναι μια σημαντική πρόκληση.

Το θέμα είναι πως το περιβάλλον μας είναι γεμάτο από ανθρώπους. Και μερικοί από αυτούς τους ανθρώπους νοιάζονται ειλικρινά για εμάς, θέλουν το καλό μας, προσπαθούν με κάθε τρόπο να μας βοηθήσουν. Άλλοι πάλι δεν νοιάζονται και πολύ και μάλλον ενδιαφέρονται περισσότερο να αποδείξουν πόσο δίκιο έχουν.

Ακούμε πολλά ως γονείς, κάθε μέρα. Ακούμε διάφορα από άλλους γονείς, φίλους, από δασκάλους και ειδικούς που υποτίθεται πως «ξέρουν». Η αλήθεια είναι πως δεν είμαι πια και τόσο σίγουρη ότι ξέρουν. Ποιος μπορεί να γνωρίζει καλύτερα τα παιδιά μου από εμένα και τον πατέρα τους; Και τελικά η μεγάλη ερώτηση είναι ακούμε ή κλείνουμε τα αυτιά μας και ακολουθούμε το ένστικτό μας και ό,τι γίνει;

Σκέφτομαι συχνά πόσο τεράστια είναι η ευθύνη που έχουμε ως γονείς. Φτιάχνουμε ανθρώπους και κάθε μας κουβέντα και πράξη έχει πάνω τους μεγαλύτερο αντίκτυπο από όσο μπορούμε να φανταστούμε. Ένα απλό παράδειγμα: η Νεφέλη αγχώνεται γενικώς για διάφορα πράγματα – και ας είναι μόλις 8 ετών. Σήμερα, την ώρα που βγαίναμε από το σπίτι για να πάρουμε την αδερφή της από το Νηπιαγωγείο με ρώτησε αν πήρα μαζί μου το κινητό μου για να προσθέσει στη συνέχεια: «Μαμά, πρέπει να έχεις μαζί σου πάντα το κινητό σου, ακόμα και όταν πας κάπου κοντά. Μπορεί να γίνει κάτι, κάποιο ατύχημα, να κλειστείς στο ασανσέρ, να γίνει κάτι και να μην μπορείς να μας το πεις».

Αν και ξέρω πως η σκέψη της είναι απολύτως λογική συχνά αναρωτιέμαι, όταν την βλέπω να αγχώνεται για τέτοια πράγματα και να τα εκφράζει, πως είναι πολύ μικρή για να έχει τέτοια άγχη. Σκέφτομαι πως πιθανόν αυτά τα άγχη να τα αντιμετωπίζει γιατί τα έχει δει μέσα στο σπίτι της ή στο στενό οικογενειακό μας περιβάλλον. Προφανώς την έχουν επηρεάσει και τα σκέφτεται…

Closer1Έλεγα πάντα πως είμαι από τις ψύχραιμες μάνες. Τελευταία νιώθω πως αυτό δεν είναι πλέον αλήθεια. Ίσως διαβάζω πολύ. Ίσως ακούω πολύ. Ίσως μεγάλωσαν και οι προκλήσεις μεγαλώνουν και αυτές σιγά σιγά. Μπορεί πάλι να είναι που μεγαλώνω κι εγώ και σκέφτομαι διάφορα…

Όπως και να έχει μόλις πέρασα 2 ώρες προσπαθώντας να βοηθήσω το παιδί μου με τα μαθήματά του. Νιώθω εξαντλημένη και νιώθω πως κάθε γνώμη που ακούω πια σχετικά με το αν θα πρέπει να τη βοηθάω και με ποιον τρόπο, πως θα πρέπει να τη μεγαλώνω, πως πρέπει να της μιλάω και άλλα τέτοια είναι ανούσια. Γιατί εγώ την ξέρω καλύτερα από κάθε άλλον. Ξέρω τι την κουράζει, τι την ευχαριστεί, τι την κάνει να στενοχωριέται και να απογοητεύεται, τι την κάνει να χαμογελάει και να νιώθει αυτοπεποίθηση.

Είμαι όμως από φύση και θέση άνθρωπος που ακούει και μάλλον αυτό δεν είναι πάντα καλό…Πιάνω τον εαυτό μου να παρασύρεται και να μπερδεύεται.

Εσείς ακούτε;

Advertisements

9 thoughts on “Εσείς ακούτε;

  1. Ακούω όμως φιλτραρω πολύ αυστηρά. Έχεις δίκιο. Μόνο εσύ ξέρεις το παιδί σου τόσο καλά, όπως εγώ το δικό μου. Μόνο εμείς ξέρουμε τις συνθήκες που συνθέτουν την δική μας οικογένεια. (παρελθόν, εμπειρίες, χαρακτήρα), οπότε τα μόνα άτομα που πρέπει να ακούμε με τεράστια προσοχή είναι τα ίδια μας τα παιδιά για αρχή – ώστε να συνεχίσουμε να τα γνωρίζουμε – τον σύζυγο μας που συνήθως έχει μια πιο ψύχραιμη ματιά και φυσικά το αλάνθαστο ένστικτο μας. Σε φιλώ γλυκα γλυκά…

    Μου αρέσει!

  2. Μου επιτρέπεις να προτείνω κάτι;
    Να συνεχίσεις να ακούς.. Αλλά να ακούς και το μέσα σου εξίσου. Εκείνο ξέρει καλύτερα.
    Την έχω πατήσει άπειρες φορές που άκουγα/διάβαζα και επηρεαζόμουν. Όταν τελικά επικεντρώθηκα σε εμένα και στο παιδί μου, ηρεμήσαμε και οι δύο.

    Μου αρέσει!

    1. Προσπαθώ να ακούω πάντα αλλά τελικά έχω καταλάβει πως πρέπει να ακούω κυρίως το ένστικτό μου. Έχεις δίκιο…όταν κάνουμε focus στα ίδια μας τα παιδιά τα πράγματα βρίσκουν ένα μαγικό τρόπο να μας πάνε εκεί που πρέπει!
      Σε φιλώ!

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Γεια σου Ειρήνη μου…τα ίδια να ξέρεις μου έλεγε κι ο δικός μου μπαμπάς! Μικρά παιδιά-μικρά βάσανα, μεγάλα παιδιά-μεγάλα βάσανα! Όταν γίναμε γονείς (με τον σύζυγο) τότε μόνο καταλάβαμε τους δικούς μας γονείς… πολλά τα άγχη και τα θέματα που μας απασχολούν, καθημερινά και περισσότερο εμάς τις μαμάδες, που είμαστε πιο ευαίσθητες! Κι εγώ ακούω, και διαβάζω, συγκρίνω καμιά φορά αλλά σίγουρα φιλτράρω και κρατώ εκείνα που εστιάζουν στην ουσία. Ίσως να μην τα καταφέρνω πάντα, όμως προσπαθώ… Θα έλεγα λοιπόν, ότι ναι μεν είναι καλό είναι να ψαχνόμαστε γενικότερα, αλλά το πιο σημαντικό είναι να ακούμε τα παιδιά μας, να αφουγκραζόμαστε τις ανάγκες τους (σωματικές, ψυχικές, πνευματικές) και να τα στηρίζουμε! την καλημέρα μου

    Μου αρέσει!

  4. Να ακους αλλα να μην παρασυρεσε. Μονο εμεις ξερουμε τα παιδια μας και απο την καλη και απο την αναποδη! Φιλτραρεις οπως λεει κ η Γιαννα και παιρνεις αυτα που ταιριαζουν στο παιδι σου! Το ενστικτο της μανας ειναι υπερανω ολων των συμβουλων που θα σου δωσει καποιος που δεν εχει ζησει το παιδι σου! Κανε αυτο που πιστευεις εσυ οτι ειναι το σωστο για το παιδι σου! Φιλια πολλα!!!

    Μου αρέσει!

    1. Εγώ το ένστικτο το εμπιστεύομαι σε σχέση με τα παιδιά μου, όπως κι εσύ. Σπάνια κάνει λάθος – τουλάχιστον όταν νιώθω πως κάτι δεν πάει καλά. Δύσκολο είναι το φιλτράρισμα αλλά σιγά σιγά νομίζω πως θα το πετύχω…κάνοντας και λάθη στην πορεία (όπως όλοι μας φαντάζομαι)
      Πολλά φιλιά!!!

      Μου αρέσει!

  5. Γεια σου, Ειρήνη! Ωραίο θέμα έπιασες. Κατ΄αρχήν δεν πιστεύω καθόλου στο ένστικτο της μάνας. Κι εγώ έχω καλό ένστικτο γενικά με τους ανθρώπους, αλλά αυτό δεν είναι τίποτα παραπάνω από απλή εμμονή στην παρατήρηση. Παρατηρείς πως αντιδράς εσύ, πως αντιδρούν οι άλλοι και αυτό από μόνο του μπορεί να σε βοηθήσει στο να δεις τι μπορείς να βελτιώσεις στις σχέσεις σου με τους άλλους, πως να αντιμετωπίσεις καλύτερα τα παιδιά σου κτλ. Τώρα θα φανώ υπερβολική ή υπεράνω ή ψώνιο, αλλά το 80% αυτών που διαβάζεις και ακούς από ψυχολόγους είναι χαζό να τα ακολουθήσεις κατά γράμμα. Υπάρχουν θέματα που από πολύ έντονο προσωπικό ενδιαφέρον τα ξέρω πολύ καλύτερα από αρκετούς από αυτούς. Μου τα έμαθαν κάποιοι από τους λεγόμενους ειδικούς που ήξεραν πραγματικά, τα διάβασα πάρα πολύ, τα φιλτράρισα πάρα πολύ. Τα ξέρω καλά. Πόσες ανοησίες έχω ακούσει ή διαβάσει για αυτά τα πράγματα από ειδικούς δε λέγεται. Υπάρχουν όμως και οι λίγοι που ξέρουν. Δεν απορρίπτω και θα ήταν τρελό να απορρίψω εγώ τη γνώση της ψυχολογίας, τη στιγμή που δεν έχω αφήσει ευκαιρία για να ακούσω, να διαβάσω, να ενημερωθώ για κάτι. Θέλει όμως μεγάλη προσοχή τι διαβάζεις και τι ακούς, γιατί λέγονται και πάρα πολλά λάθη. Στο internet γενικά μη διαβάζεις, είναι η γνώμη μου, όπως επίσης να μη διαβάζεις και βιβλία που μιλάνε για έλεγχο συμπεριφοράς (π.χ. κάνεις αυτό κατά γράμμα και το παιδί σου θα γίνει έτσι, έτσι κι έτσι). Δυστυχώς, αυτά τα βιβλία είναι τα πιο αγαπητά στους γονείς. Αν κρατάς στο μυαλό σου ότι κάθε πρόβλημα του παιδιού – όπως η φοβία που αναφέρεις – ξεκινάει από εμάς τους γονείς του και κρατάς τα μάτια σου ανοιχτά να δεις τι πραγματικά κάνεις και όχι τι νομίζεις ότι κάνεις, αν μπορείς να παρατηρείς τον εαυτό σου και τους άλλους ουδέτερα σαν εξωτερικός παρατηρητής, μόνη σου θα βρεις τι μπορείς να κάνεις καλύτερα. Αν τα κάνεις όλα αυτά, τότε οποιοδήποτε διάβασμα – ακόμη και αυτό που είναι γεμάτο λάθη- κάτι μπορεί να σου δώσει. Αν δεν καταφέρεις να κάνεις αυτήν την εξωτερική παρατήρηση, τότε το διάβασμα μπορεί πράγματι να σε μπερδέψει πάρα πολύ.

    Μου αρέσει!

    1. Ελίνα μου αυτό με την παρατήρηση του εαυτού μας είναι πραγματικά χρήσιμο. Συχνά προσπαθώντας να καταλάβω τα παιδιά μου ή απλά παρατηρώντας τις συμπεριφορές τους βλέπω πράγματα που κάνω εγώ και που μοιραία αντιγράφουν από εμένα ή τον μπαμπά τους. Έχεις δίκιο, πρέπει να δώσω μεγαλύτερη σημασία εκεί και έπειτα να φιλτράρω και να κρατώ κάποια μόνο πράγματα που μπορεί να με οφελήσουν…Σε ευχαριστώ για το μακροσκελές και αναλυτικό σχόλιο…ήταν πραγματικά χρήσιμο.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s