Σκόρπιες σκέψεις

Ένας ταλαντούχος άνθρωπος…

Άργησα να κοιμηθώ εχτές το βράδυ…πέσαμε αργά και λίγο πριν κλείσουμε τα φώτα με φώναξε ο Νίκος για να μου πει πως διάβασε στο Facebook ότι πέθανε ο Robin Willams. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν ότι επρόκειτο για κάποια φάρσα από τις γνωστές που εμφανίζονται κατά διαστήματα στο Internet.
Όταν είδα όμως την είδηση να αναπαράγεται από τα μεγαλύτερα media sites παγκοσμίως κατάλαβα πως ήταν αληθινή…πάγωσα. Ποτέ στο παρελθόν όταν κάποιος ηθοποιός ή γνωστός άνθρωπος έφυγε από τη ζωή δεν σοκαρίστηκα τόσο, δεν ένιωσα τόση θλίψη και στενοχώρια.
Το 1989 ήμουν 14 χρονών. Αγαπούσα ήδη τον Robin Williams και οι γονείς μου με πήγαν στο αγαπημένο μας σινεμά στην Ν.Ερυθραία να δούμε τον Κύκλο των Χαμένων Ποιητών. Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη μέρα. Δεν θα ξεχάσω την έμπνευση, την επιρροή του, τα δάκρυα και τη μαγεία που η παρουσία του έφερε στην οθόνη.
Ήμουν μόλις 14, σε μια ηλικία που πολλά έμοιαζαν άγνωστα ακόμα, μια ηλικία γεμάτη μπερδέματα, ανησυχίες και φόβο για το μέλλον. Το Dead Poets Society ήταν για μένα η αρχή της αγάπης μου για τον Robin Williams και η έμπνευσή μου για να κάνω πράγματα που ήταν σημαντικά για μένα…Seize the day!



Τότε δεν μπορούσα να καταλάβω ακριβώς τι ήταν εκείνο που με είχε τραβήξει σε αυτόν τον μοναδικά ταλαντούχο άνθρωπο. Και μου πήρε καιρό να το καταλάβω αλλά τώρα που έφυγε πια από τη ζωή με αυτόν τον παράξενο τρόπο αντιλαμβάνομαι ακριβώς τι ήταν…αυτή η απίστευτη, η μοναδική ένωση της χαράς και της θλίψης, του αστείου και του θλιβερού που έκρυβαν τα μάτια του σε κάθε του ερμηνεία.
Ακόμα και σε φαινομενικά ελαφρές (αλλά μοναδικές) ερμηνείες όπως αυτή στο Mr.Doubtfire μπορούσε κανείς να διακρίνει στα μάτια του την αγωνία ενός πατέρα που ήθελε απλά να είναι κοντά στα παιδιά του, που μέσα από το αστείο και το φαινομενικά χαλαρό έβγαζε τη θλίψη και την ανάγκη του…αυτός ήταν για μένα αυτό ο μεγάλος άνθρωπος.
Από το The Fisher King ως το Insomnia έβλεπες έναν τεράστιο ερμηνευτή να αλλάζει πρόσωπα με μοναδική ευκολία και να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη χαρακτήρες που έμοιαζαν να έχουν δημιουργηθεί αποκλειστικά για εκείνον.
Στο Goodmorning Vietnam έβλεπες στην ερμηνεία του την αγωνία και την προσπάθειά του να δώσει χαρά μέσα στην φρίκη του πολέμου. Και αυτή η θλίψη υπήρχε μονίμως στο βλέμμα του. Όσοι τον παρακολουθούσαν στενά το έβλεπαν.
Για μένα αυτή η μάχη ανάμεσα στο γέλιο και το κλάμα, τη χαρά και τη λύπη, τη ζωή και το θάνατο μέσα από μια καριέρα που τα είχε όλα…αυτά είναι που με έκαναν να τον αγαπώ και να τον θαυμάζω.
Ένας άνθρωπος τυφώνας με το χιούμορ του, που δεν φοβήθηκε ποτέ να πει τα πράγματα όπως είναι και καλυπτόμενος πίσω από τη σάτιρα να μπορεί να εκφράζει όλα όσα θέλει χωρίς να σκέφτεται τις συνέπειες. Όσοι έχουν παρακολουθήσει τις μεγάλες one-man stand-up παραστάσεις του μπορούν να το επιβεβαιώσουν. 


Μέσα από τη σάτιρά του χτυπούσε πάντα τα κακώς κείμενα, την πολιτική, τις κοινωνικές αδικίες ενώ πάνω στη σκηνή μπορούσε μόνος του να λάμψει όπως κανείς άλλος. Ποτέ δεν κρύφτηκε για τις προσωπικές του προκλήσεις, τις εξαρτήσεις του, τα ναρκωτικά, το αλκοόλ, τα διαζύγια, τους φίλους που έχασε από τη ζωή. Ανοιχτός πάντα και με το ταλέντο να περισσεύει υπήρξε έμπνευση για εκατομμύρια ανθρώπους.
Η κατάθλιψη τον πήρε μακριά και εμείς που τον αγαπήσαμε θα τον θυμόμαστε πάντα. Εύχομαι να μην είχε διαλέξει αυτόν τον δρόμο…εύχομαι η δύναμη που το κράτησε ζωντανό όλα αυτά τα χρόνια να περίσσευε λίγο ακόμα και να τον άφηνε να δημιουργεί και να μας εμπνέει για πολύ καιρό ακόμα.
Δεν θεωρώ τον εαυτό μου κριτικό κινηματογράφου. Το κριτήριό μου ήταν πάντα μοναδικό…σε όλα…η έμπνευση που παίρνω από τους άλλους. Ο Robin Willams μίλησε στην καρδιά και το μυαλό μου όταν ήμουν μόλις 14 χρονών. Με ενέπνευσε, με συντρόφευε και αυτό είναι αρκετό.

Αυτή είναι η δική μου μαρτυρία και η δική μου οπτική. Για εκείνον είναι πια ώρα να ταξιδέψει ψηλά και όπως έγραψε και η κόρη του «Εσύ και μόνο εσύ, θα έχεις αστέρια που γελούν».
Καλό ταξίδι λοιπόν Robin! Είμαι σίγουρη πως όπου και να πας θα είσαι μοναδικός!






Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s