Σκόρπιες σκέψεις

Μια ανάμνηση από το χρονοντούλαπο..

Κάθισα να δουλέψω και αποφάσισα να βάλω μουσική…Ανάμεσα στα τραγούδια που έπαιζαν από την playlistτου Youtubeήταν το Letmeloveyouthisway του James Ingram. Μόλις άκουσα τις πρώτες νότες σταμάτησα. Ανέβασα την ένταση και έκλεισα τα μάτια μου. Κατάλαβα πως ένα πλατύ χαμόγελο είχε ζωγραφιστεί στο πρόσωπό μου. Και μια εικόνα ξεπήδησε από το χρονοντούλαπο των αναμνήσεών μου.

Είμαι 15-16 χρονών…έχω τελειώσει το διάβασμα της ημέρας και είναι βράδυ. Κάθομαι στο πάτωμα του δωματίου μου και μπροστά μου έχω μια γραφομηχανή, δώρο από τη θεία μου. Τα ακουστικά στ’αυτιά κι εγώ γράφω…γράφω…γράφω.
Ήμουν 16 χρονών όταν έγραψα το πρώτο μου μυθιστόρημα (και μοναδικό). Δεν θέλησα ποτέ να το δείξω πουθενά και ελάχιστοι γνωρίζουν γι’αυτό. Δεν εκδόθηκε ποτέ. Μερικοί ελάχιστοι καλοί φίλοι είχαν το θάρρος να το διαβάσουν και τα καλά τους λόγια έφταναν για μένα και φτάνουν. Πρώτα το έγραψα στο χέρι…το γράφω τώρα και μου φαίνεται απίστευτη η υπομονή μου να το γράψω στο χέρι. Έπειτα βρέθηκε η γραφομηχανή στα χέρια μου. 
Κι εγώ το έπιασα από την αρχή. Το άλλαξα, το βελτίωσα…το έβαλα πάλι στο συρτάρι.
Σήμερα βρίσκεται στην αποθήκη σε μια συγκεκριμένη κούτα γεμάτη αναμνήσεις…
Απόψε καθώς ακούω το μαγικό αυτό τραγούδι που σημάδεψε τόσες νύχτες ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ αυτή τη μικρή ανάμνηση. Και να θυμηθώ πότε ξεκίνησε ακριβώς η αγάπη μου για το γράψιμο που μετά πέρασε στο blogging
Είπαμε, πλέον μόνο όταν έχω κάτι σημαντικό για μένα να γράψω…


Χαμογελάω ακόμα. Μεγαλώνουμε! Μεγαλώνουμε και ξεχνάμε και θάβουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας ποιοι ήμασταν ως παιδιά, ως έφηβοι. Χαμογελάω και θυμάμαι και σκέφτομαι πως ο κόσμος τότε έμοιαζε – και πιθανότατα ήταν – εντελώς διαφορετικός. Ίσως γι’αυτό έγραφα…για να τον αντιμετωπίσω.
Θυμάμαι τον μπαμπά μου να ανοίγει την πόρτα του δωματίου για να με ρωτήσει αν είμαι καλά ή αν χρειάζομαι κάτι. Θυμάμαι τη μαμά μου να μου κάνει παρατήρηση πως «με τα ακουστικά στα αυτιά θα μας έρθει και τίποτα και δεν θα πάρεις είδηση!» (αθάνατη Ελληνίδα Μάνα!)….Κι εγώ εκεί, να πατάω τα θορυβώδη πλήκτρα και οι λέξεις να ξεπετάγονται από το μυαλό η μια πίσω από την άλλη χωρίς προσπάθεια. 
Και η μουσική να παίζει…
Και έτσι περνούσε η εφηβεία μου όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα. Ξεσπούσα στο χαρτί και συνέχιζα και μεγάλωνα.

Τώρα που το σκέφτομαι μάλλον το γράψιμο με βοήθησε να διατηρήσω τα λογικά μου μέσα από την τρέλα των εφηβικών μου χρόνων. Με κρατούσε όρθια, με ταξίδευε σε άλλους κόσμους χωρίς προβλήματα και έννοιες. Αυτό ζήλευα πάντα από τους ανθρώπους που γράφουν βιβλία…το ταλέντο τους να σε μεταφέρουν αλλού! 
Κι εγώ τότε αλλού μεταφερόμουν…αλλά το έκανα γράφοντας τις δικές μου ιστορίες, τις βγαλμένες από το δικό μου μυαλό.
Τις προάλλες ψάχνοντας κάτι έπεσα πάνω σε ένα τεράστιο τετράδιο που χρησιμοποιούσα τότε για να γράφω…είχε σκούρο πράσινο χρώμα και σκληρό εξώφυλλο. Το ανακάλυψα ανάμεσα σε άλλα σε μια ντουλάπα στο δωμάτιο τη Αλεξάνδρας. Δεν θυμάμαι τι είχα πάει να κάνω…πάντως πρέπει να πέρασα τουλάχιστον μια ώρα καθισμένη στο πάτωμα με το τετράδιο στα πόδια μου. 
Όλη μου η ζωή μου φάνηκε πως περνούσε μπροστά από τα μάτια μου….
Όλα όσα με είχαν πονέσει, όλα όσα σκεφτόμουν, οι αγωνίες μου και τα άγχη της εποχής εκείνης για το σχολείο, τα αγόρια, το μέλλον. Καθώς τα διάβαζα σκεφτόμουν πως τότε μου φαινόντουσαν βουνό μα σήμερα χαμογελάω γιατί όλα αυτά με έκαναν αυτό που είμαι σήμερα και τελικά με βοήθησαν να χτίσω μα ζωή που αγαπώ πολύ.

Έτσι δεν είναι τελικά η ζωή; Γεμάτη αναμνήσεις που επειδή συχνά πονάνε τις κλειδώνουμε κάπου μακριά και τις ξεχνάμε. Εκείνες όμως είναι πάντοτε εκεί και περιμένουν. Και έπειτα βρίσκουν διέξοδο προς την επιφάνεια μέσα από ένα τραγούδι, ένα τετράδιο, ένα σημείωμα..
Μπορεί να είναι αναμνήσεις από μια όμορφη μέρα ή μια νύχτα δακρύων αλλά είναι πάντα οι δικές μας μοναδικές αναμνήσεις, είναι αυτό που ήμασταν κάποτε.

Όσο γράφω κάνω συνέχεια rewindστο ίδιο τραγούδι…και χαμογελάω ακόμα…




Advertisements

One thought on “Μια ανάμνηση από το χρονοντούλαπο..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s