Σκόρπιες σκέψεις

Μια Χριστουγεννιάτικη ανάμνηση!


Λένε πως όταν είσαι πολύ μικρός δεν έχεις αναμνήσεις και πως αυτές ξεκινούν από την ηλικία των 5 και μετά. Εγώ πάλι έχω αναμνήσεις από τα πρώτα μου χρόνια. Δεν ξέρω γιατί και πως αλλά πιστεύω πως όταν κάτι μας έχει κάνει μεγάλη εντύπωση ως παιδάκια ίσως μας σημαδεύει με τέτοιο τρόπο που όταν γινόμαστε ενήλικες το θυμόμαστε σαν βίντεο ή φωτογραφία.
Έχω μια Χριστουγεννιάτικη ανάμνηση, μια εικόνα στο μυαλό μου σαν φωτογραφία. Είμαι ακόμα μοναχοπαίδι – η αδερφή μου δεν έχει έρθει ακόμα στην οικογένεια – και άρα δεν πρέπει να είμαι πάνω από 3 χρονών.
Μένουμε στο πρώτο μας σπίτι στην Καλλιθέα, στην οδό Φιλαρέτου, σε ένα μικρό διαμέρισμα με 2 υπνοδωμάτια του οποίου όμως θυμάμαι κάθε μικρή λεπτομέρεια. Είναι Χριστούγεννα ή Πρωτοχρονιά (αυτό δεν το θυμάμαι ακριβώς) κι εγώ βρίσκομαι στο σπίτι με τη μαμά και τον μπαμπά.
Ξαφνικά χτυπάει το κουδούνι της εξώπορτας και κι εγώ σαστίζω και κοιτάζω με απορία τη μαμά μου. Εκείνη μου χαμογελά και λέει «Ποιος να είναι άραγε;….Ειρήνη, λες να είναι ο Άγιος Βασίλης;». Τρέχω προς την πόρτα. Από το μικρό μου ύψος θυμάμαι πως φαίνεται πελώρια. Και έπειτα η πόρτα ανοίγει κι εγώ σαστίζω ξανά και περνάει λίγη ώρα μέχρι να ξαναβρώ τη φωνή μου.
Μπροστά μου, ένα βουνό από δώρα! Το έχω σαν εικόνα στο μυαλό μου…ένα πελώριο βουνό από πολύχρωμα πακέτα που φάνταζε να φτάνει ως το ταβάνι! Κι εγώ να στέκομαι άφωνη και προφανώς σοκαρισμένη από το θέαμα, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσω πως δεν  μου κάνουν πλάκα…πως όλα αυτά τα δώρα είναι για μένα…από τον Άη Βασίλη που τα άφησε στην εξώπορτα γιατί δεν είχαμε τζάκι και δεν ήθελε να μας ενοχλήσει όταν τα έφερε.
Κι έπειτα αρχίζω να τσιρίζω! Αρχίζω να τσιρίζω και να χοροπηδάω όλο χαρά!
Νομίζω πως αυτή είναι η ομορφότερη Χριστουγεννιάτική μου ανάμνηση και το ομορφότερο δώρο που μου έκαναν ποτέ οι γονείς μου. Η χαρά που γέμισε την μικρή μου καρδιά ακόμα βρίσκεται μέσα μου αν και έχουν περάσει πολλά χρόνια! Και το «βουνό» από πακέτα ακόμα στα μάτια μου παραμένει «βουνό» γιατί στην ανάμνηση είμαι απλά ένα πιτσιρικάκι τοσοδούλι και όχι η ενήλικη που είμαι σήμερα.
Κάθε μέρα που περνάει δημιουργούμε αναμνήσεις με τα παιδιά μας. Όπως και για μένα αυτή η ανάμνηση θα με συνοδεύει για πάντα έτσι εύχομαι και ελπίζω πως και τα κορίτσια μου θα είναι γεμάτα από όμορφες αναμνήσεις Χριστουγεννιάτικες και μη καθώς μεγαλώνουν.
Ειδικά τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά είναι οι ημέρες τέτοιες που κάθε παιδάκι θα πρέπει να αποκτά όμορφες αναμνήσεις για μια ζωή.
Πέρσι τα Χριστούγεννα η Αλεξάνδρα μας ήταν ακόμα μωράκι! Μόλις είχε γίνει 1 έτους και δεν καταλάβαινε και πολλά από όσα συνέβαιναν γύρω της. Μόλις είχε κάνει τα πρώτα της βήματα και το δέντρο μας μάλλον περιέργεια της προκαλούσε παρά ο,τιδήποτε άλλο. Για τη Νεφέλη όμως ήταν όπως πάντα – λίγο πριν από τα τέταρτά της γενέθλια – η εποχή που ο Άη Βασίλης θα γέμιζε το δέντρο μας με δώρα, θα έτρωγε λίγο από το μπισκοτένιο σπιτάκι που του είχαμε αφήσει δίπλα στο δέντρο. 
Φέτος είναι τα πρώτα Χριστούγεννα που και οι 2 τους καταλαβαίνουν απολύτως τι συμβαίνει και έχουν την ευκαιρία να μοιραστούν κάθε όμορφη ανάμνηση. Έτσι, το σπιτάκι από μπισκότα περιμένει από εχτές την έλευση του Άη Βασίλη, η μαμά ετοιμάζεται να φτιάξει μελομακάρονα και μπισκότα με χριστουγεννιάτικη διακόσμηση και το σπίτι μας είναι στολισμένο από το τέλος Νοεμβρίου!
Φέτος το δέντρο το στολίσαμε παρέα, η μαμά, η Νεφέλη και η Αλεξάνδρα.
Ανυπομονώ να έρθει η Πρωτοχρονιά. Ανυπομονώ να δω στα μάτια της Αλεξάνδρας για πρώτη φορά να καθρεφτίζεται ο ενθουσιασμός και η χαρά όταν θα δει τα δώρα της κάτω από το δέντρο, όταν θα καταλάβει για πρώτη φορά πως όντως ο Άγιος Βασίλης τήρησε την υπόσχεσή του και ήρθε!

Το προηγούμενο Σάββατο πήγαμε οικογενειακώς στο Θέατρο. Ήταν η πρώτη θεατρική παράσταση για τη μικρή μας Αλεξάνδρα. Κι εκείνη χάρηκε, ξαφνιάστηκε, κάθισε φρόνιμα στην αγκαλιά μου και παρακολουθούσε…κι όταν τελείωσε ήθελε να συμμετάσχει στις δραστηριότητες που υπήρχαν για τα παιδάκια!
Πόσα νέα συναισθήματα και εμπειρίες καθώς μεγαλώνει κι εκείνη! Φέτος μπορεί επιτέλους να ακολουθεί την αδερφή της σε όλα εκείνα τα όμορφα και υπέροχα που ως τώρα ήταν για εκείνη άγνωστα!
Μεγάλωσε…μεγάλωσε και συμμετέχει σε όλα!
Εύχομαι από την καρδιά μου αυτά τα Χριστούγεννα να είναι πραγματικά όμορφα για όλους μας! Ήρεμα και χαρούμενα και απλά και γεμάτα αγκαλιές και χάδια και αγάπη…πολλή αγάπη…περισσότερη αγάπη από όσο φανταζόμαστε ο καθένας για τον εαυτό του και για όσουν αγαπάμε!
Χρόνια Πολλά! 
Advertisements

One thought on “Μια Χριστουγεννιάτικη ανάμνηση!

  1. Είναι τόσο γλυκές οι παιδικές γιορτινές αναμνήσεις. Όσο κι αν μεγαλώσαμε, πάντα μας έρχονται φλας μπακ από περιστατικά χαρούμενα με τα δώρα και τον Άγιο Βασίλη πρωταγωνιστές!!!
    Τι καλά που πήγατε θέατρο παρόλο που είναι μικρούλα η Αλεξάνδρα. Είμαι σίγουρη ότι της άρεσε όντως πολύ και πήρε φοβερά ερεθίσματα. Καλά έκανες Ειρηνάκι και την πήγες.
    Καλά Χριστούγεννα να έχετε, με υγεία και χαμόγελα στο ζεστό σπιτάκι σας. Η αγάπη είμαι σίγουρη ότι ξεχειλίζει!!! Να είστε πάντα έτσι ευλογημένοι!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s