Αλεξάνδρα · Για εργαζόμενες μαμάδες

Με τη μαμά μου στο σπίτι…

Καλησπέρα σας…είμαι η Αλεξάνδρα. Είμαι σχεδόν 18 μηνών και μια και δεν μπορώ ακόμα να μιλήσω ή να γράψω ζήτησα από τη μαμά μου να το κάνει για μένα μια και εκείνη ξέρει καλά όλα όσα τριγυρνούν στο μυαλουδάκι μου (είναι άλλωστε η μαμά μου και η μαμά τα ξέρει όλα, έτσι δεν είναι;;;).
Από τότε που ήμουν 2 μηνών και κάτι μωράκι η μαμά μου επέστρεψε στη δουλειά της και με άφηνε κάθε πρωί στις γιαγιάδες μου. Εκείνες με πρόσεχαν, με μεγάλωναν, με φρόντιζαν. Κι εγώ είχα συνηθίσει γιατί είχα γεννηθεί μέσα σε αυτήν την κατάσταση. 
Εδώ και μια εβδομάδα όμως η μαμά είναι κάθε μέρα μαζί μου! Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει αυτό αλλά η μαμά είναι κάθε μέρα μαζί μου. Τις προάλλες μου ήμασταν μόνες μας στο σπίτι πέρασα τις περισσότερες ώρες στο κρεβάτι μου να κοιμάμαι (ένιωθα πολύ κουρασμένη και με πονούσε λίγο και η κοιλιά μου) αλλά όταν ξυπνούσα ήθελα να είμαι αγκαλιά με τη μαμά στον καναπέ συνέχεια και απλά να κάθομαι εκεί…με πήρε και ο ύπνος πολλές φορές στην αγκαλίτσα της.
Η μαμά μου το ξέρει καλά ότι δεν είμαι και το πιο ήσυχο μωρό στον κόσμο. Κάθε μέρα θέλω να ανακαλύπτω νέα πράγματα, να μαθαίνω όλο και κάτι νέο και για να το κάνω αυτό γίνομαι αρκετά τολμηρή. Η μαμά και ο μπαμπάς με κυνηγάνε συνέχεια και η αλήθεια είναι πως δεν το καταλαβαίνω αυτό. Αν δεν βάλεις τα δάχτυλα στην πρίζα άλλωστε πως θα μάθεις τι συμβαίνει όταν το κάνεις αυτό;;;Επειδή σου το λένε;
Σκαρφαλώνω, τρέχω (γιατί να περπατάς όταν μπορείς να τρέξεις;), ανεβαίνω στο σκαλοπατάκι της αδερφής μου για να φτάσω στο γραφείο της και να βουτήξω κανέναν μαρκαδόρο χωρίς να με δει κανείς. Ζωγραφίζω τους τοίχους της μαμάς μου – μα είναι τόσο βαρετό να ζωγραφίζεις συνέχεια σε ένα άσπρο μικρό χαρτί! 
Αυτές τις μέρες όμως η μαμά μου είναι κάθε μέρα στο σπίτι μαζί μου. Μου έλειψαν λίγο οι γιαγιάδες μου φυσικά αλλά η μαμά είναι κάθε μέρα μαζί μου στο σπίτι!!!! Κι εγώ δεν έχω καταλάβει ακριβώς γιατί γίνεται αυτό – κάτι είπε η μαμά πως σταμάτησε τη δουλειά για να ηρεμήσει. Δεν με νοιάζει όμως. Η μαμά είναι μαζί μου κάθε μέρα κι εγώ προτιμώ να κάθομαι ξαπλωμένη στον καναπέ και να κουρνιάζω στην αγκαλιά της από το να ζωγραφίζω τους τοίχους. Ξαφνικά δεν με νοιάζει να βρω σκανταλιές να κάνω. Δεν με νοιάζει που τα παιχνίδι της αδερφής μου είναι στη διάθεσή μου για να παίξω όποτε θέλω. Προτιμώ να ακολουθώ παντού τη μαμά μου και αν δεν καθίσει στο πάτωμα να παίξουμε μαζί δεν θέλω καθόλου να παίξω μόνη μου. Καλύτερα αγκαλιά στον καναπέ.
Η μεγάλη μου αδερφή είναι κι εκείνη διαφορετική αυτές τις μέρες. Παίζουμε όπως πάντα μαζί, γελάμε και κάνουμε τα δικά μας και μερικές φορές μαλώνουμε κι εγώ τρέχω κλαίγοντας στη μαμά για να την μαρτυρήσω (αν και δεν μπορώ ακόμα να μιλήσω ξέρω καλά να της περιγράφω με τα δικά μου λόγια και τα χέρια μου τι ακριβώς συνέβη). Είναι όμως κι εκείνη πιο ήρεμη και έχει περισσότερο κέφι. Θέλει κι εκείνη τη μαμά και η καημένη η μαμά νομίζω πως δεν ξέρει πως να μοιραστεί για να ευχαριστήσει και τις δυο μας. 
Δεν ξέρω πόσο ακόμα η μαμά θα είναι στο σπίτι μαζί μου. Δεν ξέρω γιατί η μαμά αποφάσισε να μείνει μαζί μου στο σπίτι. Ξέρω πως τον τελευταίο καιρό ήταν πολύ στενοχωρημένη και συχνά είχε τα νεύρα της. Και όσο εκείνη είχε τα νεύρα της τόσο εγώ της γκρίνιαζα. 
Μια μέρα, την ώρα που μου άλλαζε την πάνα και καθώς με κοιτούσε την είδα να κλαίει και άρχισα κι εγώ να κλαίω μαζί της. Κι εκείνη σταμάτησε αμέσως και μου χαμογέλασε και μου είπε «όλα καλά, αγάπη μου. Η μαμά δεν κλαίει άλλο, μη στενοχωριέσαι». Κι έτσι κι εγώ σταμάτησα να στενοχωριέμαι και να κλαίω. 
Τώρα πια όμως η μαμά μου είναι χαρούμενη και ήρεμη. Με αγκαλιάζει συνέχεια, μου λέει κάθε στιγμή πόσο με αγαπάει και μαζί κάνουμε πολλά πράγματα που δεν μπορούσαμε να κάνουμε πιο παλιά.
Δουλεύει μερικές φορές..την βλέπω να κάθεται στο computer της και κάτι φτιάχνει ή μιλάει στο τηλέφωνο για πράγματα που εγώ δεν καταλαβαίνω αλλά καταλαβαίνω πως της αρέσει αυτό που κάνει γιατί πια δεν είναι εκνευρισμένη όταν κλείνει το τηλέφωνο. Μου χαμογελάει, με παίρνει αγκαλιά, με χαϊδεύει, χορεύουμε. 
Κι έτσι περνούν οι μέρες μας ήρεμα και όμορφα. Αυτές τις μέρες μου λέει συνέχεια πως θα με πάει βόλτες, μου υπόσχεται πολλά πράγματα αλλά εγώ την κοιτάζω επιφυλακτικά και περιμένω. Ας είναι..μου φτάνει που είναι μαζί μου.
Εγώ γεννήθηκα όταν η μαμά δούλευε ήδη πάρα πολύ. Περάσαμε λίγους μήνες μαζί και μετά σαν να την έχασα για λίγο. Είναι για μένα λοιπόν κάτι σχεδόν καινούριο να την έχω μαζί μου όλες αυτές τις ώρες. Με κάνει όμως πολύ χαρούμενη που για αλλαγή η μαμά μου μαγειρεύει, η μαμά με αλλάζει, η μαμά με κοιμίζει. Πάνω απ’όλα με κάνει να νιώθω ευτυχία που βλέπω πως η μαμά μου χαμογελά και πάλι. Είμαι κι εγώ καλά γιατί κι εκείνη είναι ήρεμη ακόμα και όταν είναι μόνη της και με τις δυο μας (και πιστέψτε με αυτό δεν είναι καθόλου μα καθόλου εύκολο για τη μαμά μου!).
Εκείνη όμως παίρνει μια βαθιά ανάσα και κάθεται μαζί μας και παίζουμε και αφήνει τα πάντα. 
Αυτές τις μέρες είμαι λίγο άρρωστη. Δεν αρρωσταίνω συχνά αλλά η αλήθεια είναι πως με πονάει η κοιλιά μου και κάποιο δόντι νομίζω ότι βγάζω πάλι γιατί είμαι συναχωμένη και τρέχουν και τα σάλια μου (χάλια σας λέω!). Τα βράδια δεν κοιμάμαι καλά και η μαμά και ο μπαμπάς νομίζω με βάρδιες έρχονται να με παρηγορήσουν. Δεν τους αφήνω να κοιμηθούν πολύ καλά αλλά τι να κάνω που δεν ξέρω πως αλλιώς να το αντιμετωπίσω; 
Ας είναι..μόλις γίνω καλά σίγουρα θα ξεκουραστούν και θα ξεκουραστώ κι εγώ.
Σας είπα πόσο ευτυχισμένη είμαι που είναι η μαμά μου στο σπίτι μαζί μου; Σας το ξαναλέω και νομίζω πως αν ρωτήσετε και τη μεγάλη μου αδερφή το ίδιο θα σας πει κι αυτή. 
Είμαι η Αλεξάνδρα και με μεγαλώνει επιτέλους αποκλειστικά η μανούλα μου!
Μπορεί να είμαι μόλις 18 μηνών αλλά καταλαβαίνω πολύ περισσότερα από όσα νομίζετε. Είμαι πανέξυπνη και πολύ δραστήρια. 
Αγαπώ πολύ τη μεγάλη μου αδερφή και τον μπαμπά μου! Είμαι πανέμορφη (δεν το λέω εγώ, οι άλλοι το λένε) και όταν η μαμά μου με έχει αγκαλιά και μου ψιθυρίζει όμορφα λογάκια εγώ χαμογελάω πίσω από την πιπίλα μου και της χαϊδεύω τα χέρια. 
Είμαι τελικά ένα πολύ τυχερό μωρό….
…σας είπα ότι η μαμά μου πια μένει σπίτι μαζί μου και είμαστε όλη μέρα μαζί;;;;;;;;
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s