Αλεξάνδρα · Γιορτάζουμε

Ο πρώτος σου χρόνος…

Ακόμα και αν είχα στη διάθεσή μου μέρες ολόκληρες δεν θα έφταναν για να περιγράψω τα συναισθήματα αυτής της ημέρας. Πριν από ακριβώς έναν χρόνο ήρθες στη ζωή μου και άλλαξες τα πάντα. Από εχθές το βράδυ «παίζω» ξανά και ξανά στο μυαλό μου κάθε στιγμή της ημέρας αυτής, κάθε πόνο, κάθε λέξη, κάθε σκέψη και κάθε μοναδικό συναίσθημα που ένιωσα…όλα σαν να συνέβησαν εχθές. 
Νιώθω από εχθές πως ζω ζωές παράλληλες..σαν ταινία. Στη μια πλευρά το τώρα, το σήμερα και δίπλα το πέρσυ, λεπτό προς λεπτό. Τη μια εδώ και την άλλη στο μαιευτήριο, στο κρεβάτι μου, να σε κρατάω, να σε θηλάζω, να σε κοιτάζω απλά!
Σήμερα σε κοιτάζω και δεν έχω λόγια να περιγράψω όχι μόνο την αγάπη μου για σένα αλλά περισσότερο από όλα το δέος που μου προκαλείς. Το χαμόγελό σου – που μοιάζει μόνιμα καρφωμένο στα ματάκια σου – η φωνούλες σου, το πόσο έχεις μεγαλώσει, το πόσα καταφέρνεις να κάνεις κάθε μέρα και με τον τρόπο αυτό να μου υπενθυμίζεις ότι κι εσύ μεγαλώνεις.
Δεν είσαι πλέον εκείνο το μικρό μικρό πλασματάκι που βγήκε από μέσα μου και που αναρωτιόμουν πως ήρθες στη ζωή μου. Είσαι ένα παιδάκι. Τις νύχτες που κοιμάσαι στέκομαι πάνω από την κούνια σου, σε χαϊδεύω, σε φιλάω και σε καμαρώνω σαν να έγινα πρώτη φορά μητέρα μαζί σου. Σε μυρίζω προσπαθώντας να κρατήσω για πάντα στη μνήμη μου τις μυρωδιές σου για να μην φύγουν ποτέ! Κι όμως είσαι το δεύτερο παιδί μου..



Όχι, η αλήθεια είναι πως δεν το φανταζόμουν έτσι. Δεν περίμενα πως θα ένιωθα για δεύτερη φορά την ίδια ακριβώς συγκίνηση, την ίδια ακριβώς αγάπη, τον ίδιο μοναδικό έρωτα που είχα νιώσει όταν έφερα στον κόσμο τη μεγάλη σου αδερφή. Κι εσύ ήρθες να με διαψεύσεις, να καθησυχάσεις τον μπαμπά σου που φοβόταν πως δεν θα μπορέσει να σε αγαπήσει με το ίδιο πάθος όσο την αδερφή σου. Ήρθες και στρογγυλοκάθισες στο μέσο της οικογένειας διεκδικώντας τη θέση σου, απαιτώντας και απολαμβάνοντας την απόλυτη αφοσίωσή μας σαν να ήσουν η πρώτη. Και όλα αυτά τα κέρδισες με το πρώτο σου βλέμμα, από την πρώτη στιγμή που γεννήθηκες.
Το «σ’αγαπώ» μοιάζει πολύ μικρό για να σου περιγράψω όσα νιώθω για σένα και μακάρι να μπορούσα με κάποιον τρόπο να σε κάνω να καταλάβεις τι σημαίνεις για μένα. Ο ερχομός σου ήταν για εμένα μια ευκαιρία να ξαναγεννηθώ, να νιώσω και πάλι τι σημαίνει να έχεις ένα μωρό. Ζορίστηκα πολύ και υπήρξαν στιγμές που αυτόν τον πρώτο χρόνο της ζωής σου αμφέβαλλα για την ικανότητά μου να σε φροντίσω όπως σου αξίζει. 
Όμως με κράτησες με το μικρό σου χεράκι και με πήρες μαζί σου σε αυτήν την περιπέτεια. Εσύ με οδήγησες και με οδηγείς κάθε μέρα με το χαμόγελό σου, με τα μεγάλα σου υπέροχα μάτια που όταν με κοιτάζουν νομίζω ότι διαβάζουν την ψυχή μου. Και εσύ συνεχίζεις να μου δίνεις δύναμη απλά με την ύπαρξή σου κάθε φορά που νομίζω πως δυσκολεύομαι.


Πως γίνεται να συγκινούμαι έτσι όταν μερικές φορές σε έχω αγκαλιά κι εσύ κοιμάσαι ήσυχη; Πως γίνεται να με κάνεις ακόμα να δακρύζω από ευτυχία; Ποιος είπε πως επειδή ήρθες στη ζωή μου δεύτερη δεν νιώθω σαν να είσαι η πρώτη; 
Καρδιά μου, δεν ξέρω τι να σου πρωτοευχηθώ σήμερα που έγινες 1 έτους. Είμαι η τυχερή μαμά σου, η πιο τυχερή μαμά του κόσμου γιατί είσαι στη ζωή μου. Και το μόνο που ονειρεύομαι για σένα είναι να είσαι πάντα χαμογελαστή, υγιής και ευτυχισμένη. Τίποτα δεν είναι σημαντικότερο σε αυτή τη ζωή για μένα από την ευτυχία σου. 
Εγώ πάντα θα προσπαθώ να κάνω τη ζωή σου πιο όμορφη. Πάντα θα παλεύω για σένα, θα είμαι δίπλα σου, θα σέβομαι τις επιθυμίες και τα όνειρά σου και δεν θα σταματήσω ποτέ να σου λέω πόσο σε αγαπώ.
Μικρό μου κοριτσάκι…διαμάντι μου λαμπερό και μοναδικό σε λατρεύω. Στα όνειρά μου σε βλέπω να μεγαλώνεις και να γίνεσαι κοπέλα κι εγώ να είμαι δίπλα σου να σε καμαρώνω. Ονειρεύομαι πως είσαι πάντα αγαπημένη με την αδελφή σου, πως στηρίζετε η μια την άλλη σε όλη σας τη ζωή. Ονειρεύομαι πως μεγαλώνοντας εξακολουθείς να με βλέπεις σαν το λιμάνι σου, σαν την μεγαλύτερη και καλύτερη αγκαλιά του κόσμου.
Για μένα ήσουν ένα δώρο αναπάντεχο και μοναδικό. Έλεγα πάντα πως ακόμα και αν δεν ερχόσουν ποτέ θα ήμουν εντάξει γιατί ως γυναίκα και μάνα είχα ολοκληρωθεί με την ύπαρξη ενός παιδιού και πως η επιλογή μου να σε φέρω στον κόσμο ήταν για να μην μείνει η Νεφέλη μόνη της. 
Σήμερα συνειδητοποιώ πως τίποτα από αυτά δεν είναι αληθινό. Σε έφερα στον κόσμο το ίδιο συνειδητά όπως και την αδερφή σου…ίσως ακόμα περισσότερο γιατί ήμουν τώρα σοφότερη. Και σε ερωτεύθηκα κεραυνοβόλα από την πρώτη στιγμή που σε πήρα αγκαλιά, αμέσως μόλις γεννήθηκες. Και μόλις σε άφησαν στην αγκαλιά μου σταμάτησες να κλαις και άνοιξες τα μεγάλα σου μάτια να με κοιτάξεις…κι εγώ σου ψιθύρισα «Καλωσόρισες παιδάκι μου»…κι ένιωσα πλήρης!
Να, με έκανες πάλι να δακρύσω…
Είμαι υπερήφανη που είμαι μαμά σου. Είμαι υπερήφανη που όταν χρειάστηκε να επιλέξω επέλεξα εσένα και μόνο εσένα και δεν συμβιβάστηκα, δεν δέχτηκα καμία έκπτωση στις ώρες και τις ημέρες που θα περνούσαμε μαζί. Και τελικά αποζημιώθηκα χωρίς να θυσιάσω τίποτα!
Χρόνια σου πολλά λοιπόν μικρή μου Αλεξάνδρα! Είσαι το φως των ματιών μου και τίποτα δεν θα μπορέσει ποτέ να συγκριθεί με την ευτυχία που μου χάρισες όταν πριν από ένα χρόνο έκανες την είσοδό σου στη ζωή μου!
Πολύχρονη να είσαι καρδούλα μου μέσα από τα μεγαλύτερα βάθη της καρδιάς μου! 
Θα σ’αγαπώ για πάντα!
Η μαμά σου



Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s