Για εργαζόμενες μαμάδες

Προτεραιότητες

Πρωτοάνοιξα τα μάτια μου σήμερα στις 7 παρά τέταρτο το πρωί. Για όποιον με γνωρίζει καλά είναι προφανές πως αυτό είναι κάτι που δεν συνηθίζω – ειδικά τα Σαββατοκύριακα (ο μπαμπάς μου με αποκαλούσε πάντα «το παιδί του ύπνου»). Βγήκα στο μπαλκόνι με το πρωινό μου γάλα με μπόλικο καφέ και καθώς κάθομαι εδώ σε μια σπάνια στιγμή ηρεμίας περιμένοντας από στιγμή σε στιγμή να ξυπνήσει κάποια από τις δυο κόρες μου -πιθανότερο η Αλεξάνδρα – πάλι για κάποιον λόγο που δεν έχω ακόμα εντοπίσει αποφάσισα να γράψω στο Blog. 
Πολύ πρόσφατα σκέφτομαι πως για πρώτη φορά στη ζωή μου είναι η ώρα των μεγάλων αποφάσεων. Ήμουν πάντα πολύ αποφασιστική ως άνθρωπος. Από μικρό παιδάκι είμαι έτσι. Ποτέ μου δεν δίσταζα να πάρω ρίσκα, να κάνω νέα ανοίγματα, να πειραματιστώ με νέα πράγματα, να αναποδογυρίσω τη ζωή μου μέσα σε μια μέρα. 
Από τότε όμως που ήρθαν στη ζωή μου τα παιδιά μου έχω αλλάξει. Όλοι μας δεν αλλάζουμε όταν από τις επιλογές μας εξαρτώνται οι ζωές άλλων ανθρώπων – πόσο μάλλον των ίδιων μας των παιδιών; Έτσι άλλαξα κι εγώ. Σταμάτησα να παίρνω ρίσκα, άρχισα να αντιμετωπίζω τη ζωή με μεγαλύτερη μετριοπάθεια – πολλές φορές νομίζω και σε σημείο βλακείας!
Τον τελευταίο καιρό όμως νιώθω πως έχω το φευγιό μέσα μου, πως ο χαρακτήρας που στην πραγματικότητα έχω έχει αρχίσει να μου χτυπάει καμπάνες (όχι απλά καμπανάκια) για να κάνω αλλαγές πολύ σημαντικές που ίσως να καθορίσουν και το μέλλον μου ολόκληρο. 
Συχνά μιλώντας με την καλύτερή μου φίλη απορούμε ακόμα πως εμείς ειδικά οι δυο αποφασίσαμε να παντρευτούμε και να κάνουμε παιδιά. Καμιά μας δεν ταίριαζε στο προφίλ της αφοσιωμένης συζύγου και μητέρας. Ναι, σίγουρα σε αυτό έπαιξαν σοβαρότατο ρόλο οι σύντροφοί μας. Όταν νιώθεις πως με έναν άνθρωπο μπορείς να πάρεις την απόφαση να κάνεις οικογένεια και είσαι σίγουρη πως θα τα καταφέρετε μαζί το αντιμετωπίζεις διαφορετικά το θέμα. Και ξέρω καλά μέχρι και σήμερα πως πήρα τη σωστή απόφαση. Είναι πολύ λίγες οι γυναίκες που έχουν την τύχη να πορεύονται στη ζωή με έναν σύντροφο σαν τον δικό μου. Όσες φορές και αν το πω αυτό ποτέ δεν θα είναι αρκετές. 
Τα παιδιά μου λοιπόν με άλλαξαν. Με άλλαξαν πολύ. Και όσο μεγαλώνουν με αλλάζουν ολοένα και περισσότερο. Κάποτε ασκούσα κριτική στη μητέρα μου γιατί αποφάσισε στην πορεία και καθώς μεγαλώναμε να αφήσει τη δουλειά της και να αφοσιωθεί στην ανατροφή τη δική μου και της αδερφής μου. Φυσικά τότε οι συνθήκες ήταν τέτοιες που δεν άξιζε να δουλεύει απλά για να έχει την οικονομική δυνατότητα να πληρώνει τις νταντάδες που μας μεγάλωναν. Εγώ δεν αντιμετωπίσω τέτοιο θέμα γιατί έχω βοήθεια τόσο από τη μητέρα μου όσο και από την πεθερά μου.
Σήμερα δεν την κριτικάρω πλέον και καταλαβαίνω ακριβώς γιατί το έκανε. Και το σημαντικότερο από όλα είναι πως καταλαβαίνω πως θα μπορούσα κι εγώ πολύ εύκολα να το κάνω. Θα μπορούσα να ζήσω χωρίς να δουλεύω με τον παραδοσιακό τρόπο που έχω μάθει όλα αυτά τα χρόνια; Δεν ξέρω. Δεν μπορώ πλέον να απαντήσω σε τέτοιου είδους ερωτήσεις. 
Νομίζω πως αυτό εξαρτάται από έναν σημαντικό αριθμό παραμέτρων όπως το περιβάλλον στο οποίο κανείς εργάζεται, το αντικείμενο της δουλειάς του, τις ώρες και τόσες άλλες συνθήκες που πάντα περιπλέκουν πάντα αποφάσεις αυτού του τύπου. 
Εκείνο που ξέρω σίγουρα είναι πως αρνούμαι να αφήσω το χρόνο να περάσει και σε 10 χρόνια από σήμερα να ακούσω από τις κόρες μου πως δεν ήμουν σωστή απέναντί τους, πως τους έλειπα, πως δεν ήμουν εκεί.
Τα πρωινά που πηγαίνω τη Νεφέλη στο σχολείο της παρατηρώ τις μαμάδες και τους μπαμπάδες που αφήνουν τα πιτσιρίκια τους και αναρωτιέμαι πως να είναι οι δικές τους ζωές. Ζουν κι εκείνοι όπως εμείς ή έχουν την πολυτέλεια άραγε να μεγαλώνουν οι ίδιοι τα παιδιά τους και να χαίρονται την ηρεμία που τόσο λείπει σε εμάς; Ξέρω πως πολλές μαμάδες ζουν όπως εγώ και χειρότερα. Τελικά, πως επιλέγει κανείς τον τρόπο με τον οποίο θα ζήσει; Και στην Ελλάδα του σήμερα, έτσι όπως είναι τα πράγματα πόσες επιλογές έχουμε τελικά;
Ναι, τα παιδιά τα αλλάζουν όλα. Κάνουν πράγματα που θεωρούσες μέχρι χτες σημαντικά να μοιάζουν ασήμαντα. Αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο θέτεις προτεραιότητες, την οπτική σου απέναντι στη ζωή και τους ανθρώπους γύρω σου. Αλλάζουν ολόκληρη την κοσμοθεωρία σου. Όταν φυσικά αντιμετωπίζεις τη μητρότητα (πατρότητα) σοβαρά και όχι ως ένα ακόμα πράγμα με το οποίο πρέπει να ασχοληθείς στην καθημερινότητά σου.
Τα παιδιά σε ωθούν στο να αναθεωρήσεις τις σχέσεις σου, τη συμπεριφορά σου, το τι τελικά είναι σπουδαίο και τι φαιδρό σε αυτή τη ζωή. Και το κάνουν απλά με την παρουσία τους, χωρίς μεγάλη προσπάθεια. 
Τις προάλλες η Νεφέλη με ρώτησε: «Μαμά, θέλεις να ήμαστε όπως οι μαμάδες που έρχονται στο σχολείο;». Κοντοστάθηκα για μια στιγμή μέχρι να καταλάβω τι ήθελε να μου πει. Θυμήθηκα ότι εγώ δεν μπορώ να πάρω το παιδί μου από το σχολείο του όπως κάνουν οι άλλες μαμάδες και δεν μπορώ να περάσω τα μεσημέρια μου μαζί της. Και όταν τη ρώτησα τι εννοεί εκείνη απλά κάθισε σιωπηλή και με κοιτούσε με τα τεράστια εκφραστικά της μάτια…όπως κάνει η Αλεξάνδρα που δεν μπορεί ακόμα να μιλήσει για να μου εκφράσει τα παράπονά της (που είμαι σίγουρη πως είναι πολλά).
Κάθε φορά που πάω να τις πάρω από τις γιαγιάδες τους βλέπω τις αντιδράσεις τους. Η Νεφέλη τρέχει στην αγκαλιά μου φωνάζοντας «Ήρθε η μαμά μου» και η Αλεξάνδρα αρχίζει να γελάει και να χτυπιέται σε όποια αγκαλιά και να βρίσκεται και απλώνει τα μικρά της χεράκια για να την πάρω αγκαλιά. Είναι μόνο 8 μηνών αλλά ξέρει ακριβώς πως να εκφράσει αυτό που νιώθει. Φαντάζομαι τι θα έχει να μου πει μόλις είναι σε θέση να μιλήσει. 
Οι κόρες μου έχουν ξυπνήσει εδώ και ώρες και εγώ αφήνω και ξαναπιάνω το κείμενο με στόχο κάπου να σταματήσω. Αναρωτιέμαι πόσες μαμάδες υπάρχουν εκεί έξω που σκέφτονται και νιώθουν όσα σκέφτομαι και νιώθω κι εγώ και προσπαθούν όπως κι εγώ να κάνουν κάτι για να αλλάξουν τα δεδομένα.
Ίσως ήρθε η ώρα για αλλαγές. Ίσως ήρθε η ώρα της αναθεώρησης των προτεραιοτήτων και της στροφής των 180 μοιρών. Ίσως πάλι αύριο να είναι μια από τα ίδια…και η ζωή συνεχίζεται.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s