Αλεξάνδρα

Βαπτιστήκαμε!

Αλήθεια σας λέω, δεν περίμενα να κλάψω σήμερα από συγκίνηση!
Κι όμως συνέβη. Δάκρυσα βλέποντας τη μικρή μου νεοφώτιστη Αλεξάνδρα στην αγκαλιά της νονάς της να έχει κλείσει τα ματάκια της λίγο πριν τη σημαντικότερη βουτιά της ζωής της. Δάκρυσα όταν την κρατούσα στα χέρια μου και ο παπάς της έβαζε το πρώτο λάδι. Και δάκρυσα όταν είχα αγκαλιά το Νεφελάκι μου και μαζί παρακολουθούσαμε την αδερφούλα της.
Στην βάπτιση της Νεφέλης δεν είχα συγκινηθεί τόσο. Ήμουν περισσότερο αγχωμένη και ανήσυχη να πάνε όλα καλά. Σήμερα όμως ήταν διαφορετικά.
Πέρα από την υπερένταση στην οποία βρισκόμουν όλη μέρα, από το πρωί που άνοιξα τα μάτια μου ένιωθα μια υπέροχη ηρεμία. Νομίζω πως σε αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο το πόσο καταπληκτικοί ήταν οι παπάδες που βάπτισαν το παιδί μου σήμερα. Της μιλούσαν, της κρατούσαν το χεράκι όταν έκλαιγε, της έπαιζαν για να είναι ήρεμη…μπράβο τους. Πραγματικά μπράβο τους. Ήταν εξαιρετικοί!
Έπειτα ίσως να ήταν που το είχα ξανακάνει το σημερινό. Ήξερα τι να περιμένω, ήξερα ακριβώς τι επρόκειτο να συμβεί. Ήταν μια απίστευτα κουραστική αλλά υπέροχη ημέρα.
Το κοριτσάκι μου πήρε και επίσημα το όνομά της…η Αλεξάνδρα μου! Μεγάλωσε, πέρασε ο καιρός και έφτασε και αυτή η μοναδική ημέρα για να τη θυμόμαστε στο μέλλον και να χαμογελάμε.
Είδα ανθρώπους αγαπημένους μου μας αγκάλιασαν με την αγάπη και τις ευχές τους. Είδα ολόκληρη την οικογένειά μου να συγκεντρώνεται για να γιορτάσει μαζί. Ένιωσα πραγματικά γεμάτη και πλήρης σήμερα.
Οι κόρες μου, κούκλες, αγαπημένες, αγκαλίτσα και όλο χαμόγελα. Ναι, φυσικά και κλάψαμε κι εμείς σαν μωράκια που είμαστε. Κλάψαμε περισσότερο από κούραση με τα φλας, τις φωτογραφίες, τον πολύ κόσμο στον οποίο δεν είμαστε συνηθισμένες ακόμα. Έπειτα όμως όλα καλά!
Και φυσικά «λάμψαμε» με τα υπέροχα βαπτιστικά μας ρούχα και την φυσική μας ομορφιά (ναι, το ξέρω έχω γίνει περισσότερο κουκουβάγια και από την κουκουβάγια). Όσο για τη Νεφέλη, εδώ τα σχόλια περιττεύουν. Ήταν μια οπτασία στο υπέροχο φόρεμά της και στριφογυρνούσε διαρκώς γύρω γύρω σαν σβούρα.
Κι εγώ φυσικά υπερήφανη μαμά κάθε φορά που μου έλεγαν πόσο μου μοιάζει το μεγάλο μου κορίτσι!
Έπειτα την ώρα της τελετής ήταν εντελώς αφοσιωμένη και λιγάκι ανήσυχη θα έλεγα για την αδερφή της όμως σύντομα κατάλαβε πως όλα είναι καλά και χαλάρωσε κι αυτή. Ήθελε πολύ να κρατήσει τη λαμπάδα αλλά της είπαν πως είναι πολύ μικρή για κάτι τέτοιο. Ευτυχώς δεν το έφερε βαρέως μια και όλοι οι φίλοι της ήταν εκεί για να παρακολουθήσουν κολλημένοι στην κολυμπήθρα τη βουτιά της Αλεξάνδρας.
Εξαντλημένες και οι δυο όταν επιστρέψαμε στο σπίτι κοιμήθηκαν!
Ήταν μια πολύ όμορφη ημέρα! Να μας ζήσει το μπουμπουκάκι μας. Και για να μην το ξεχάσω – γιατί πολύ συχνά εμείς οι μαμάδες το ξεχνάμε αυτό – «Σ’ ευχαριστώ Νίκο μου! Σ’ ευχαριστώ για ένα ακόμα μικρό θαύμα που μου χάρισες. Σ’ ευχαριστώ που με βοήθησες να γίνω μανούλα και να ζήσω για μια ακόμα φορά αυτήν την υπέροχη εμπειρία. Σ’ αγαπώ».
Advertisements

2 thoughts on “Βαπτιστήκαμε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s