Από πείρα · Σκόρπιες σκέψεις

Παιδί στο αυτοκίνητο

Υπάρχουν τόσα θέματα για τα οποία θα μπορούσα να γράψω..τόσα για τα οποία έχω χιλιάδες σκέψεις στο μυαλό μου αλλά απόψε σκέφτηκα να ξεκινήσω από τα βασικά. Όσο τετριμμένο και αν μοιάζει θεωρώ ότι η ασφάλεια των παιδιών μας είναι πάνω απ’ όλα. Δυστυχώς στην Ελλάδα βρισκόμαστε αιώνες πίσω στο πόσο ενημερωμένοι είμαστε αναφορικά με το πως μπορούμε να εξασφαλίσουμε στο μέτρο του δυνατού ότι τα παιδιά μας θα είναι ασφαλή.
Κάθε μέρα κυκλοφορώ με το αυτοκίνητο μεταφέροντας το πολυτιμότερο φορτίο…τα παιδιά μου, σε σύντομες ή μεγαλύτερες αποστάσεις. Φυσικά κάθονται πάντα στα ειδικά καθίσματα αυτοκινήτου ανάλογα με την ηλικία τους, κάτι που δεν μπορώ να πω πως βλέπω να κάνουν όλοι.


Κάθε μέρα γίνομαι μάρτυρας σκηνών απείρου κάλλους όπως για παράδειγμα όταν πάω να πάρω τη Νεφέλη από τον παιδικό σταθμό. Γονείς ανάβουν alarm, μπαίνουν στο σταθμό, παίρνουν τα παιδάκια τους και τα «πετάνε» στο πίσω κάθισμα στο οποίο δεν υπάρχει παιδικό κάθισμα ή ακόμα χειρότερα όσο ο μπαμπάς περιμένει στο αυτοκίνητο η μαμά παίρνει το παιδάκι και το βάζει να καθίσει μαζί της στο μπροστινό κάθισμα.

Δεν αντιλαμβάνομαι πως είναι δυνατόν κανείς να χρησιμοποιεί το παιδί του για αερόσακο!
Πριν από 2 ημέρες στην Εθνική οδό προς Λαμία, επιστρέφοντας στο σπίτι, δίπλα μου (το τονίζω, στην Εθνική οδό) αυτοκίνητο cabrio και η μαμά στο μπροστινό κάθισμα με το παιδάκι αγκαλιά και την οροφή ανοιχτή!
Καθημερινά βλέπω μπαμπάδες να μεταφέρουν τα μικρά παιδάκια τους σε μηχανές – μικρού ή μεγάλου κυβισμού- τοποθετώντας τα μπροστά τους χωρίς καμία προστασία (έστω ένα κράνος) ή να έχουν ανοιχτά παράθυρα στο αυτοκίνητο με το παιδί ελεύθερο στο πίσω κάθισμα!
Λίγο πριν γεννήσω την κόρη μου, σε συνάντηση που είχα με άλλες εγκύους στο ιατρείο του γιατρού μου, στην οποία η μαία μας ενημέρωνε για θέματα που αφορούσαν τον τοκετό, είδα την πλήρη άγνοια των μαμάδων σχετικά με το ότι είναι ανεπίτρεπτο να βγαίνεις από το μαιευτήριο χωρίς κάθισμα αυτοκινήτου για το νεογέννητο μωρό σου.
Οι περισσότερες ήταν έτοιμες να γεννήσουν και να βγουν με το porte-bebe σαν να είναι δεδομένο ότι φυσικά και έτσι θα μεταφέρουν το μωρό τους στο σπίτι.


Φυσικά και τις ενημέρωσα αλλά αυτή είναι δική μου δουλειά; Είμαι σίγουρη πως δεν είναι όλες οι μαμάδες σε αυτή τη χώρα internet oriented, ούτε έχουν κάποιο blog, ούτε και παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις σε θέματα ασφάλειας. Ποιός πρέπει λοιπόν να τις ενημερώσει; Ποιος πρέπει να τους εξηγήσει τους κινδύνους και τα ρίσκα που παίρνουν κάθε μέρα επιτρέποντας να κυκλοφορούν τα μωρά τους ελεύθερα μέσα στο αυτοκίνητο ή σε κάποιο porte bebe;
Έπειτα ακούω και από κάποιες μαμάδες πως τα παιδιά τους αρνούνται να καθίσουν στο κάθισμα του αυτοκινήτου. Αυτό πρέπει να ομολογήσω ότι δεν το καταλαβαίνω. Ένα παιδί μαθαίνει από μωρό ότι δεν έχει επιλογή σχετικά με το που θα καθίσει όταν θα βγει βόλτα με το αυτοκίνητο. Ακριβώς όπως μαθαίνει το πρόγραμμά του – τι ώρα θα φάει, τι ώρα θα κάνει μπάνιο, τι ώρα θα παίξει. Αν ένα παιδί από την ημέρα που γεννιέται δεν έχει γνωρίσει ότι έχει εναλλακτική τότε πως γίνεται να διαμαρτύρεται στο κάθισμα;
Ας υποθέσουμε πως διαμαρτύρεται. Μου έχει συμβεί η Αλεξάνδρα να είναι ανήσυχη στο αυτοκίνητο ή να κλαίει. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να τη βγάλω όμως από το κάθισμα. Θα της δώσω την πιπίλα της, θα βάλω το κάθισμα στη θέση του συνοδηγού (αφού φυσικά απενεργοποιήσω πρώτα τον αερόσακο) για να με βλέπει, θα της κάνω τον καραγκιόζη για να την κάνω να ξεχαστεί, θα καθίσω μαζί της στο πίσω κάθισμα για να είμαι δίπλα της,…θα βρω έναν τρόπο!
Εκείνο που με θλίβει περισσότερο από όλα είναι πως πολύ συχνά υποχωρούμε σε θέματα που αφορούν την ασφάλεια των παιδιών μας. Αν ο παππούς και η γιαγιά θέλουν να πάρουν το παιδί για μια βόλτα και δεν έχουν κάθισμα αυτοκινήτου τότε μας λένε «έλα μωρέ, κοντά θα πάμε. Δεν θα πάθει τίποτα!». Και ξαφνικά νιώθεις υπερβολική, παράξενη. Εσύ είναι υπερπροστατευτική! Εσύ είσαι στον κόσμο σου ενώ οι άλλοι είναι οι φυσιολογικοί.
Είμαι όμως παράξενη; Είμαι υπερβολική όταν δεν θέλω το παιδί μου να κάνει ούτε μισό μέτρο με το αυτοκίνητο αν δεν είναι δεμένο στο καθισματάκι του;
Αν εμείς οι ίδιοι ως γονείς δεν επιμείνουμε τίποτα δεν θα αλλάξει. Αν εμείς δεν επιβάλλουμε κάποια πράγματα δεν υπάρχει περίπτωση να βελτιωθεί η νοοτροπία των άλλων.
Πολλές φορές έχω συναντήσει στο περιβάλλον μου γονείς που όταν τους υπενθυμίζεις πως αυτό που κάνουν είναι λάθος θυμώνουν και με λένε υπερβολική. Επίσης θεωρούν πως συμβουλεύοντάς τους γίνεσαι γρουσούζης και «το μελετάς» πολύ!
Πολλές φορές προβληματίζομαι όταν τους βλέπω αν θα πρέπει να το πω άλλη μια φορά, να τους το υπενθυμίσω, να τους εξηγήσω για μια ακόμα φορά πόσο ανεύθυνο είναι αυτό που κάνουν.
Τις περισσότερες φορές – το ομολογώ- διστάζω. Είναι λάθος και το ξέρω. Πόσες φορές όμως μπορεί κανείς να λέει τα ίδια και τα ίδια πριν καταντήσει γραφικός; Πόσες;
Τελικά πιστεύω πως δυστυχώς μόνο ο τρόπος της απόλυτης επιβολής μπορεί αν βελτιώσει τα πράγματα. Αν κάθε φορά που η τροχαία έβλεπε κάποιον να έχει το παιδί του στο μπροστινό κάθισμα αγκαλιά ή ελεύθερο στο πίσω κάθισμα του έδινε μια ωραιότατη κλήση ή του έπαιρνε επιτόπου το δίπλωμα θα το ξαναέκανε;
Μάθαμε να φοράμε ζώνη σε αυτήν την χώρα γιατί φοβηθήκαμε τα πρόστιμα. Μήπως θα έπρεπε επιτέλους οι ωραιότατοι νόμοι που υπάρχουν για το θέμα αυτό να αρχίσουν να εφαρμόζονται επιτέλους μήπως και σωθούν μερικές παιδικές ζωές στο μέλλον;
Αν δεν μπορούμε μόνοι μας να συνειδητοποιήσουμε πως η δική μας ανευθυνότητα θέτει σε καθημερινό κίνδυνο τη ζωή των παιδιών μας μήπως θα πρέπει μέσω της επιβολής τελικά να το μάθουμε;

Advertisements

3 thoughts on “Παιδί στο αυτοκίνητο

  1. Eirini mou to blog sou einai fovero! Exo diavasei ola ta arthra sou kai grafeis polu oraia…

    Gia to sugekrimeno den exo na po polla, apla oti opoios gonios vazei xuma mesa to paidi sto autokinito einai gia mena eglimatias!!!

    By the way, nice Wallaboo blanket hehe!

    Filia Jenny

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s